In Tarquinia, ten noordwesten van Rome, zijn tijdens bouwwerkzaamheden 27 Etruskische graven ontdekt. Volgens de directrice van het nationale Etruskische museum in Tarquinia, Maria Tecla Cataldi, zou een groot deel van de grafschatten nog volledig intact zijn. Dat hebben Italiaanse media vandaag gemeld. Het eerste graf dat nu al te zien is, zou zo’n vijftig jaar geleden wel leeggeroofd zijn. De bouwwerken werden op 3 april jl. stopgezet, nadat er bewijzen waren aangetroffen van een zeer belangrijke vondst. De graven liggen vlakbij de de bekende grafheuvel van Monterozzi, waar zich de dodenstad Scataglini bevindt. De Etruskische grafschatten, met fresco’s beschilderd, werden in 2004 uitgeroepen tot Unesco-werelderfgoed.
Het zijn vooral de wandschilderingen in de Etruskische kamergraven die voor de schilderkunst van betekenis zijn. Het Etruskische schilderwerk is wel grover, minder fijn in penseelbewerking, maar realistischer in figuratie dan de werken uit de Attische stijl, uit de gelijktijdige periodes. Voor de schilderkunst is Tarquinia wel de voornaamste vindplaats. Tot de oudste vondsten behoort het graf met de Bocchoris-vaas met de opmerkelijke gouden sieraden. Ook de Tomba Regolini-Galassi te Caere, de Tomba Bernardini en de Tomba Barberini te Praeneste, de graven te Marsigliana d’Albegna, Vitulonia en Populonia behoren tot de oudere vondsten en zijn uniek, ook omwille van hun betekenis voor de goudsmeedkunst.
In een tweede periode, tussen 500 en 400 v. Chr., vertonen de wandschilderingen erg realistische voorstellingen, zoals de jachttaferelen in de Tomba della Caccia e della Pesca, de palaestra-scènes in de Tomba della Biche, de feestmaaltijden in de Tomba delle Leonese, de befaamde Tomba dei Leopardi, de Tomba de Triclinio en de figuratie in de Tomba degli Auguri. Uit de jongste periode, in de 3de en de 2de eeuw v. Chr., vinden we de grote beschilderingen van de Tomba François en de Tomba dell’Orco. Uit dezelfde periode kennen we de opmerkelijke Tomba dei rilievi van Caere, een graf dat reliëf-elementen in stucco vertoont.
Tarquinia is een stad in de Italiaanse provincie Viterbo, zo’n 45 km van de gelijknamige stad, met ongeveer 15.000 inwoners. Tussen 1872 en 1922 heette Tarquinia ‘Corneto Tarquinia’. Daarvoor was de stad bekend onder de naam Corneto. In de Middeleeuwen was het een stadsrepubliek die allianties aanging met Genua, Pisa en Venetië. In de 14de eeuw verloor Corneto zijn onafhankelijkheid, waarna het onderdeel ging uitmaken van de Pauselijke staat. Ten noordoosten van het hedendaagse Tarquinia en het vroegere Corneto ligt de Etruskische stad Tarquinii, die onder de naam Turchuna één van de belangrijkste leden was van het twaalfstedenverbond. Tarquinii sloot in 308 v.Chr. een 40-jarige vrede met de Romeinse republiek en werd aansluitend onderdeel van het Romeinse Rijk. Nadat Tarquinii in de 8ste eeuw werd verwoest door Saracenen, wordt de stad niet meer herbouwd. De inwoners trokken naar het nabijgelegen Corneto. Sinds 2004 maken de Etruskische necropolissen van Tarquinia (samen met die van Cerveteri) deel uit van de werelderfgoedlijst van UNESCO.
Dit artikel verscheen oorspronkelijk op 9 mei 2008 op het Romenieuws-archief.