De aangekondigde 24 urenstaking van het boordpersoneel van de Italiaanse luchtvaartmaatschappij Alitalia (zie ook onze Nieuwsbrief van 29 april jl.) heeft gisteren zware gevolgen gehad voor het Italiaanse luchtverkeer. Meer dan 350 vluchten werden gewoon afgelast, waaronder ongeveer 150 internationale verbindingen. Alleen al op Fiumicino, de grootste luchthaven van Rome, werden 193 vluchten geannuleerd. De chaos was compleet, al bleef die enigszins beperkt doordat veel mensen gewoon niet kwamen opdagen voor hun geplande vlucht. Volgens de vakbond was de deelname aan de staking “massaal” en “succesvol”.
De meeste passagiers waren vooraf op de hoogte gebracht van de staking en daarom bleef het aan de loketten op de Italiaanse luchthavens al bij al nog vrij rustig. Uiteraard werden vele duizenden mensen andermaal geconfronteerd met chaos, ellende en onzekerheid. Een triest einde (of begin) van een bezoek aan de prachtige Eeuwige Stad. Een bezoek om nooit meer te vergeten, zij het niet in positieve zin. Reizigers blijven blijkbaar speelballen, gijzelaars, in de macht van de schaarse spelers die een mono- of duopolie hebben om van Brussel (of elders) naar Rome (en omgekeerd) te vliegen.
Erger is dat het personeel van Alitalia ermee dreigt ook vandaag vrijdag nog voort te staken. Daarmee willen ze hun “onvrede” uiten over het afbreken van de cao-onderhandelingen door de directie. Alitalia zit echter al jarenlang zeer zwaar in de schulden en zal binnenkort hoe dan ook worden verkocht. Op voorwaarde tenminste dat er inmiddels niets ergers gebeurt. Ook ons Belgische Sabena kampte slechts enkele jaren geleden nog met het waandenkbeeld dat zij als nationale trots en boegbeeld nooit ofte nimmer failliet zou (kunnen) gaan.
De recente geschiedenis heeft echter uitgewezen hoe het afloopt met dit soort verhalen. Het personeel wordt massaal afgedankt, vakbondsleiders worden, mede dankzij de televisie-camera’s die de diverse aanloopfases naar het faillissement nauwlettend registreren, wat later gepromoveerd tot minister en de activiteiten van de maatschappij in kwestie worden – danig afgeslankt – meestal grotendeels overgenomen, al dan niet met een doorstart, door een nieuw bedrijf.
In België bijvoorbeeld, maakt Brussels Airlines, de eigenlijke doorstart en ‘erfgenaam’ van Sabena, tegenwoordig vlotjes winst. Dat is iets wat Sabena in haar 75-jarige bestaan amper twee keer is gelukt, zij het dan nog met een boekhoudkundig truukje. De werknemers van Alitalia denken dus misschien beter eens na over hun toekomst en hun manier om die zogenaamd veilig te stellen. De vele miljoenen reizigers die jaarlijks het prachtige Italië bezoeken, zullen hen er dankbaar voor zijn.
Dit artikel verscheen oorspronkelijk op 4 mei 2007 op het Romenieuws-archief.