Duikers onderzoeken resten Romeinse brug in Maastricht

Lichte, scherpe silhouet van de Lupa Capitolina, gebruikt als vervangfoto

Onder toezicht van de stad Maastricht hebben vijf leden van de stichting Mergor in Mosam, een vereniging van onderwater-amateurarcheologen, op de bodem van de Maas de resten onderzocht van de verdwenen Romeinse stadsbrug.

De middeleeuwse Sint-Servaasbrug is de oudste brug van Nederland. Ze verbindt de binnenstad met het stadsdeel Wyck. Ongeveer 100 m stroomopwaarts bevond zich vroeger de allereerste brug die in de eerste eeuw werd gebouwd door de Romeinen. Ze zou in 1275 ingestort zijn tijdens een processie.

Zonder brug was de stad wellicht nooit gesticht in de Romeinse tijd. De legereenheden die onderweg waren van Gallië naar de rijksgrens aan de Rijn, werden hier tegengehouden door de Maas. Er moest dus wel een overbrugging komen, vertelt stadsarcheoloog Gilbert Soeters in de krant Het Belang van Limburg.

Later werd de brug meermaals verbouwd en verlegd. Wat ervan is overgebleven zijn stenen en houten resten van pijlers op de bodem van de Maas. Dat weten we sinds de jaren zestig van de vorige eeuw. Aan de oever, op de Maasboulevard, staat ter herinnering een replica van één van deze stenen, een leeuw, op een zuil.

Sinds september 2017 zijn de overblijfselen van de Romeinse brug een archeologisch Rijksmonument. Om de staat van dit monument in de gaten te houden, wordt er jaarlijks een onderwatercontrole uitgevoerd. Dat gebeurt door leden van Mergor in Mosam, wat ‘Ik dompel onder in de Maas’ betekent.

De resultaten van de duikactie komen in een rapport en vormen de basis voor eventuele nieuwe beleidsmaatregelen voor het behoud van de brugresten. Die maatregelen worden opgesteld in samenspraak met Rijkswaterstaat en de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed.

De jaarlijkse controle is nodig omdat de resten flink te lijden hebben onder de toegenomen stroming op de bodem van de rivier. Die sterkere stroming in Maastricht is ontstaan na de verbreding van de Maas, even verderop in Itteren en Borgharen in het kader van het Grensmaasproject.

Hierdoor is een fikse erosie merkbaar aan de brugresten. Bij iedere controle worden de resten ook schoongemaakt, want rondom verzamelt zich heel wat rommel zoals fietsen, touwen, kettingen en plastic. (Bron: Het Belang van Limburg).

Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 25 juli 2020. Bekijk het origineel.