We zijn er lang van gespaard gebleven maar het eerste hoge torengebouw in Rome is binnenkort een feit. Vergeleken met de monstertorens die in andere steden worden neergezet is de naam ‘wolkenkrabber’ lichtjes overdreven, maar het bouwwerk zal zonder twijfel een zeer herkenbaar baken worden in de EUR-wijk, waar de Europarco/Eurosky-toren momenteel stilaan vorm krijgt.
De druk om Rome, vooral (maar niet uitsluitend) op architecturaal vlak, de 21ste eeuw in te trekken is ontstaan in het stadhuis tijdens de twaalf ambtsjaren van de vorige burgemeester, Walter Veltroni. Hij koos resoluut voor vernieuwing, op alle vlak. Zo werd het bijvoorbeeld mogelijk buskaartjes via sms te kopen, parkeerbonnen te betalen via internet en draadloos te internetten in het park Villa Borghese. Met dergelijke initiatieven wilde Veltroni Rome een modern en trendy imago geven. De voormalige burgemeester zette ook een hele reeks moderne architectuur-projecten in de steigers, al werden sommige nog in gang gezet door Veltroni’s voorganger, Francesco Rutelli. Verscheidene projecten bevinden zich nog altijd in de ontwerpfase maar anderen raakten wel gelanceerd.
Het Parco della Musica bijvoorbeeld, ontworpen door architect Renzo Piano en reeds geopend in 2002, wordt gezien als keerpunt in de Romeinse houding ten opzichte van moderne architectuur. Nadien volgde het gebouw rond de Ara Pacis van de Amerikaanse architect Richard Meier, vooral omstreden omdat het in de historische binnenstad een trendbreuk betekende. Enkele jaren voordien hadden de traditioneel conservatieve ideeën over cultuur ook al een flinke schok gekregen. In 1997 werd immers een voormalige energiecentrale, de Centrale Montemartini, voor het publiek geopend met een collectie klassieke beeldhouwkunst uit de magazijnen van de Capitolijnse musea maar die werd geëxposeerd tegen de achtergrond van de gerestaureerde industriële machines. De critici kregen ongelijk: Montemartini werd een schitterend museum en heeft, hoewel een beetje uit het toeristische circuit gelegen, veel succes.
De jongste jaren is er heel wat gebeurd. Aan de Via Reggio Emilia, op de rand van het centro storico, werd de voormalige bierbrouwerij Peroni omgebouwd tot een museum voor moderne kunst, MACRO (Museo d’Arte Contemporanea di Roma). Hetzelfde gebeurde met het voormalige slachthuis in de wijk Testaccio, waar MACRO Future opende. Aan de Via Guido Reni is recent het Museo Nazionale delle Arti del XXI Secolo (MAXXI) van architecte Zaha Hadid voltooid. Aan de oostkant van de stad krijgt het vervallen Tiburtina-treinstation een facelift van 90 miljoen euro. De Nederlandse architect Rem Koolhaas heeft een paar jaar geleden een internationale prijsvraag gewonnen om het voormalige marktterrein tegenover de Centrale Montemartini aan de Via Ostiense in een jeugd- en uitgaanscentrum te veranderen. Een nieuw stadskantoor (Campidoglio Due) en een futuristisch postgebouw zijn eveneens gepland. De meest prestigieuze projecten situeren zich in de EUR-wijk, met La Torre Giardino van Renzo Piano en het congrescentrum La Nuvola van de Romeinse toparchitect, Massimiliano Fuksas als uitschieters. Het is in deze wijk dat Architect Franco Purini de eerste Romeinse wolkenkrabber realiseert.
Het Europarco/Eurosky-project, ondermeer de basis voor een nieuw businesspark, heeft alleszins al de uiterst gunstige ligging mee. De dubbele toren situeert zich ter hoogte van het kruispunt tussen de Viale dell’ Oceano Atlantico en Via Cristoforo Colombo, wat een vlotte bereikbaarheid met zowel bus, metro als de auto garandeert. Het complex zal vooral onderdak bieden aan kantoren en een hotel, maar er komen ook recreatieve zones, winkels, een bioscoop en appartementen, bestemd voor bewoning. De gebouwen zijn met elkaar verbonden door een ondergrondse tunnel, waarin allerlei nuttige diensten worden ondergebracht. Het torencomplex wordt op een duurzame manier gebouwd met veel aandacht voor milieu en energiebesparing.
Het gaat om een gebouw met een totale bruikbare oppervlakte van ongeveer 800.000 m3, gespreid over een gebied van zowat 63 ha. De twee torens zijn elk 100 meter hoog, meteen de hoogste wolkenkrabbers van de stad. De woontoren Eurosky telt dertig verdiepingen. Vóór het gebouw komt een groot plein, dat zal worden ingericht als voetgangersgebied. De torens worden tegen een heuvel gebouwd, waardoor de vallei een openbaar park wordt. Het beheer daarvan gebeurt door Roma Natura. De wolkenkrabber wordt opgetrokken met beton en staal en afgewerkt met gecoat en gelamineerd graniet. De openingen van de balkons moeten volgens architect Franco Purini een spel van licht en schaduw creëren. Op het dak zijn zonnepanelen voorzien en zelfs een landingsplaats voor helikopters. Het staat nu al vast dat de Eurosky-toren in de toekomst een zeer herkenbaar en vooral opvallend baken zal zijn voor wie Rome binnenrijdt.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 23 december 2009. Bekijk het origineel.