De resultaten van de nationale verkiezingen zijn volledig. Zoals maandag al duidelijk was en ook al eerder werd voorspeld, heeft het rechtse blok dat werd gevormd door Fratelli d’Italia (Georgia Meloni), Lega (Matteo Salvini) en Forza Italia (Silvio Berlusconi) een forse overwinning geboekt.
Samen haalt de driepartijencoalitie zowat 44 procent van de stemmen, wat zowel in de Kamer als de Senaat een comfortabele meerderheid oplevert. De linkerzijde moet heel wat zetels prijsgeven.
Georgia Meloni haalde met haar Fratelli d’Italia zowat 26 procent van alle stemmen binnen. Bij de vorige verkiezingen kon haar partij amper 4 procent van de kiezers bekoren.
Al heeft Meloni vrijwel geen regeringservaring, ze wordt zo goed als zeker de nieuwe premier, tenzij ze de functie op de valreep aan iemand anders zou overlaten. Maar dat verwacht niemand.
Meloni zal de 68ste Italiaanse regering sinds 1946 leiden. Wel zullen er tussen de drie toekomstige coalitiepartners nog heel wat discussies volgen over wie welke mandaten zal invullen.
Iedere partij zal immers proberen zoveel mogelijk interessante ministerposten binnen te halen, liefst deze waarmee ze zich in de toekomst zoveel mogelijk kunnen profileren.
Wel is duidelijk dat de Fratelli d’Italia zowel Lega als Forza Italia ruim overheerst. De partij van Giorgia Meloni is meer dan drie keer zo groot.
Zowel Salvini als Berlusconi zullen zich tevreden moeten stellen met veel minder macht. Het zal de toekomstige samenwerking wellicht niet ten goede komen. De Italiaanse regeringen na de Tweede Wereldoorlog hielden het gemiddeld dertien maanden uit.
Resultaten Kamer (boven) en Senaat.
Bron: Corriere della Sera
Toch opvallend: terwijl Salvini in 2019 aan 37 procent van de stemmen kwam, komt zijn partij nu uit op nog geen 9 procent. De bijna 86-jarige Silvio Berlusconi, die al drie keer premier was, haalde ruim 8 procent van de stemmen.
Enrico Letta, de leider van de Partito Democratico (PD) probeerde net zoals Meloni aan de rechterzijde deed, een alliantie te maken met linkse en centrumpartijen.
Het Italiaanse kiessysteem bevoordeelt namelijk grote allianties om versplintering tegen te gaan. De kandidaat met de meeste stemmen in een kiesdistrict haalt bovendien de zetel binnen.
Als drie grote partijen samenwerken en de rest niet, wint dat blok gemakkelijker. Allianties smeden loont dus. Met 45 procent van de stemmen kan je zelfs 60 procent van de zetels binnenhalen.
Maar terwijl Meloni, Salvini en Berlusconi wel vlot samenwerkten, mislukte Letta’s poging. De PD bleef hangen rond de 19 procent. Letta kondigde al aan dat hij ontslag neemt als partijleider.
De Vijfsterrenbeweging (M5S), die bij de vorige verkiezingen nog meer dan de helft van de kiezers kon verleiden, viel eveneens fors terug tot iets meer dan 15 procent.
Hiermee wordt nog eens duidelijk dat wie vervroegde verkiezingen uitlokt, daar doorgaans niet wordt voor beloond.
Partijleider Giuseppe Conte van de M5S had eerder dit jaar het vertrouwen in premier Mario Draghi opgezegd, al hebben uiteindelijk ook Lega en Forza Italia, die eveneens deel uitmaakten van de regering, daar gebruik van gemaakt om vervroegde verkiezingen te forceren.
Ook opmerkelijk: de opkomst van de kiezers was nooit eerder zo laag. Vele Italianen zijn de politiek in het algemeen en vooral de traditionele leiders beu. Al kon ontslagnemend premier Mario Draghi bij een deel van de bevolking nog wel op enig begrip rekenen.
Maar de hoge energieprijzen, de stijgende inflatie, de oorlog in Oekraïne, en het migratieprobleem waar Italië mee kampt, zorgden de voorbije maanden voor nog meer ontevredenheid.
Meloni wil ook af van de koppeling tussen de binnenlandse gasprijs en de elektriciteitsprijzen en pakte uit met populaire verkiezingsthema’s zoals belastingverlagingen en het optrekken van de laagste pensioenen. Al maakte ze niet duidelijk met welk geld dat moet gebeuren.
De Italianen hebben een duidelijke boodschap gestuurd: voor een rechtse regering onder leiding van Fratelli d’Italia. Maar we zullen voor alle Italianen besturen, verklaarde Meloni in Rome.
Ze belooft ook voorzichtig te zijn met de overheidsfinanciën en zegt niet van plan te zijn om Europa de rug toe te keren.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 28 september 2022. Bekijk het origineel.