Zoals alle Romebezoekers weten, springt de geschiedenis je in iedere straat en op elke straathoek wel enkele keren tegemoet, ook wanneer je het totaal niet zou verwachten. Zo ben je waarschijnlijk al vaak, op weg naar de Campo de’ Fiori door de Via del Biscione gewandeld. Aan het begin van dit kleine straatje vind je Albergo del Sole al Biscione, een hotel waar je misschien al wel eens logeerde. Aan de straatzijde is ook een parkeergarage ingebouwd, eerder een zeldzaamheid in Rome.
Je zou het niet meteen vermoeden maar dit is het oudste hotel van Rome. Het werd reeds opgericht in het begin van de vijftiende eeuw en werd oorspronkelijk gebouwd met bouwmaterialen van het Theater van Pompeius, die toen nog altijd talrijk beschikbaar waren. In de kelders van de meeste gebouwen in deze omgeving vind je ook nog overblijfselen terug van dit enorme theater, o.m. in het uitstekende restaurant da Pancrazio.
Op 15 maart 44 v. Chr. werd Julius Caesar vermoord in dit theatergebouw dat toen dienst deed als tijdelijke vergaderruimte voor de Senaat. Het enorme gebouw bood plaats aan 28.000 toeschouwers en stond bekend als één van de mooiste stenen monumentale gebouwen uit die tijd. Vrijwel alle restaurants en bars in de omgeving verwijzen met hun naam naar het beroemde theater uit de oudheid.
Als bedrijf is Albergo del Sole al Biscione dan wel het oudste hotel van Rome, het gebouw is naar Romeinse maatstaven vrij recent. Het nieuwe hotel werd in 1869 vanaf de grond heropgebouwd. Het oude gebouw was een halve eeuw ouder dan het hotel met dezelfde naam bij het Pantheon op Piazza della Rotonda, dat wel nog een aantal originele delen bevat.
Het Albergo del Sole al Biscione moet destijds een belangrijk en luxueus hotel geweest zijn. Ondermeer Johann Burckhard schreef erover. In 1489 logeerde de Franse ambassadeur er een tijdje. De voormalige stallen van het gebouw werden in de vorige eeuw omgebouwd tot een parkeergarage.
Vlakbij de Albergo del Sole al Biscione, op het einde van het straatje, vind je de altijd rommelige en weinig bezienswaardige Piazza del Paradiso, alles behalve een paradijs. De vandaag erg misplaatste naam verwijst echter naar twee verdwenen herbergen, het ‘Grande Paradiso’ en het ‘Piccolo Paradiso’.
Een derde, inmiddels ook verdwenen herberg heette ‘Inferno’. Dit stemde meer overeen met de realiteit want vlakbij bevond zich een schandpaal waaraan gauwdieven en vrouwen van lichte zeden nu en dan weleens een tijdje moesten doorbrengen.
Op nr. 68 bevindt zich de in naam eveneens zeer oude, zestiende-eeuwse Albergo della Lunetta. Het hotel werd herbouwd in het begin van de negentiende eeuw en nog niet zo lang geleden volledig gerenoveerd. Zo blijft de geschiedenis in Rome zich herhalen, ook voor wat de logementshuizen betreft.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 10 februari 2015. Bekijk het origineel.