Na 24 jaar stopt Hugo Vanermen (70) op 31 augustus als rector van de Koninklijke Belgische Kerk en Stichting Sint-Juliaan-der-Vlamingen (San Giuliano dei Fiamminghi) en afgevaardigd-beheerder van de Fondation Lambert Darchis Rome/Luik. Dat maakte de Bisschoppenconferentie van België bekend via een zeer summier drietalig (Nederlands, Italiaans en Frans) persbericht.
Hugo Vanermen wordt opgevolgd door Mgr. Gabriël Quicke die momenteel actief is in Leuven en op 1 september zijn nieuwe taak in Rome opneemt. Naast een lesopdracht aan het pauselijk college zal hij zich tevens verder inzetten voor de christenen in het Midden-Oosten, in het bijzonder voor de weeskinderen in Irak.
Hugo Vanermen blijft in Rome wonen en zal zich in de toekomst ten dienste stellen van het bisdom Tivoli.
Rector P. Hugo Vanermen, mSC
Hugo Vanermen laat de stichting San Giuliano dei Fiamminghi in goede gezondheid achter. Onder zijn impuls werd niet alleen financieel orde op zaken gesteld, maar kreeg de bekendheid van de Belgische kerkelijke aanwezigheid in Rome een grote impuls.
De San Giuliano dei Fiamminghi is de nationale kerk van België in Rome. Lang niet alle landgenoten weten dat de Belgen een eigen kerk in de stad hebben.
Ooit kwamen we in de Friezenkerk (waar de Nederlanders thuis zijn) een Vlaming tegen die vertelde dat het toch fijn was dat je tenminste op één plek in Rome een eucharistieviering in het Nederlands kon volgen.
Dat klopt dus niet, al verlopen de misvieringen die in de San Giuliano plaatsvinden niet enkel in het Nederlands, maar in twee talen, en bij bepaalde gelegenheden zelfs in drie talen. Die Belgische realiteit wordt ook in Rome doorgetrokken.
De kleine maar fraaie kerk ligt in het hart van de oude stad, aan de Via del Sudario nr. 40, tussen de imposante San Andrea della Valle en de Largo di Torre Argentina, achter de Corso Vittorio Emanuele II. Van oorsprong is de San Giuliano de kerk van het graafschap Vlaanderen.
De geschiedenis ervan gaat tot meer dan duizend jaar terug. Traditioneel situeert men het begin van het hospitium van Sint-Juliaan te Rome in de achtste eeuw, en in 1096 zou graaf Robrecht II van Vlaanderen op weg naar het Heilig Land de stichting bezocht hebben.
Blijkbaar trokken de Germaanse volkeren reeds onmiddellijk na hun bekering naar de cultusplaatsen van de heligen Petrus en Paulus.
Ter plaatse werden gasthuizen ingericht, die dienden voor de opvang van pelgrims van het eigen volk. Zo lagen rond de Constantijnse basiliek van Sint-Pieter kleinere centra van de Saksen, de Longobarden, de Friezen en de Franken.
De voorbije jaren werd hard gewerkt aan de naambekendheid van de Stichting San Giuliano. Er kwam een website en gaandeweg arriveerden steeds meer aanvragen van groepen en Romereizigers die een afspraak wilden maken om een bezoek te kunnen brengen aan de Belgische kerk.
Hugo Vanermen trad dan graag op als gids en kon boeiend vertellen over ‘zijn’ kleine maar mooie kerk. Ook talrijke leden van S.P.Q.R. klopten de voorbije jaren graag aan bij Hugo Vanermen voor een geleid bezoek aan de kerk.
Al even talrijk zijn de prominenten die er de voorbije jaren op bezoek kwamen, gaande van kardinalen en ministers tot de vorsten en prinsen van België en Nederland. Ook paus Johannes-Paulus II kwam er ooit op bezoek.
Als voorzitter van de Vlaamse Culturele Kring in Rome organiseerde Hugo Vanermen met groot succes maandelijkse barokconcerten, die zonder onderbreking 22 jaar lang plaatsvonden, telkens voor een volle kerk.
Duizenden Romebezoekers maar ook Romeinen genoten de voorbije jaren van de muziek waarbij ze talrijke nieuwe werken leerden kennen. Alleen de viruscrisis dwarsboomde vorig jaar en tot op heden het concertseizoen.
Ook de kunst in de kerk kreeg een upgrade. Er werden enkele nieuwe schilderijen besteld, de in 2017 overleden Vlaamse glazenier Maurits Nevens realiseerde een prachtig glasraam voor de kerk, de archieven van de stichting werden bestudeerd, ontsloten en gedigitaliseerd en er verschenen verschillende nieuwe boeken over de Stichting en het archief.
Een deel van het glasraam (2008) van Maurits Nevens
in de San Giuliano. Rector Vanermen werd als opdrachtgever
mee vereeuwigd. Het muziekinstrument verwijst
naar zijn rol als organisator van honderden barokconcerten.
In 2008 ontving Hugo Vanermen de Romulusprijs van onze vereniging S.P.Q.R. voor zijn langdurige inspanningen en het initiatief om het boek Fiamminghi in Rome – Vlaamse voetsporen in de Eeuwige Stad te publiceren.
Dit boek, een stevige klepper van maar liefst 320 bladzijden, waaraan Hugo werkte met mede-auteurs Hedwig Zeedijk en Carine Cuypers, bevat zestien unieke wandelingen naar goed bewaarde geheimen in Rome en toont tegelijk systematisch de weg naar de talrijke sporen die Vlaamse kunstenaars uit het verleden achterlieten in de Eeuwige Stad. Het boek werd een ware bestseller, dat al snel toe was aan een tweede druk.
Rector Vanermen op bezoek in Leuven, waar hij werd
ontvangen door de toenmalige burgemeester Louis Tobback.
Hugo’s opvolger als rector is Gabriël (Gaby) Quicke (59), professor aan de Faculteit Theologie en Religiewetenschappen van de KU Leuven.
Gabriël Quicke trad binnen in het seminarie van Brugge, werd in 1986 tot diaken en op 28 juni 1987 tot priester gewijd. Hij behaalde in 1983 aan de Katholieke Universiteit Leuven de kandidatuur in de Klassieke Filologie en in 1986 het baccalaureaat in de theologie.
Hij studeerde vervolgens in Rome aan de pauselijke universiteit Gregoriana en behaalde er het licentiaat in de Theologie in juli 1989.
Mgr. Gabriël Quicke. (Foto: KU Leuven)
Hij werd daarna leraar godsdienst en geschiedenis in het Klein Seminarie in Roeselare. Hij werd in 1992 professor aan het Grootseminarie van Brugge en vervolgens directeur. Hij doceerde er Psychologie, Filosofische Antropologie, Judaïsme, Islam, Bijbels Grieks en Latijn.
Hij was tevens verbonden aan de Katholieke Hogeschool Brugge-Oostende (KHBO), waar hij aan de kinesisten en ergotherapeuten godsdienst en filosofie doceerde. Vanaf 1994 was hij tevens gouwproost voor de KSA in West-Vlaanderen.
In april 2007 werd Gabriël Quicke tot ‘priester in zending’ benoemd in Libanon aan het grootseminarie van Harissa (de Melkitische Grieks-Katholieke Kerk), ten noorden van Beiroet. Daar doceerde hij Bijbels Grieks, Theologie en Filosofie.
Hij studeerde Arabisch en Syrisch en was ook aalmoezenier aan de Université Saint-Joseph in Beiroet voor de departementen Rechten, Economie en Management.
Gabriël Quicke bood ook hulp in het Palestijnse vluchtelingenkamp van Dbayeh in Libanon. Tijdens die periode vervolmaakte hij zijn studie Arabisch, die hij vanaf 2005 was begonnen.
In maart 2009 volgde hij Johan Bonny, de huidige bisschop van Antwerpen, op als staflid van de Pauselijke Raad ter Bevordering van de Eenheid van de Christenen.
Hij was er verantwoordelijk voor de dialoog met de Oosters-Orthodoxe Kerken en de Assyrische Kerk van het Oosten. In die tijd woonde Gabriël Quicke in het Belgisch College in Rome en predikte in de Friezenkerk in deze stad.
In 2011 promoveerde Gabriël Quicke aan het Angelicum tot doctor in de theologie met de thesis Saint Augustine. A Spiritual Guide for Ecumenism Today. A Study of the Tractatus in Iohannis Evangelium.
In september van het zelfde jaar werd hij benoemd tot professor aan de pauselijke universiteit Sint-Thomas van Aquino, beter bekend als het Angelicum, één van de belangrijkste pauselijke universiteiten van Rome.
In 2014 werd hij tot kapelaan van de paus benoemd en voerde hij de titel monseigneur.
Gabriël Quicke werd tevens lid van de adviesraad van het tijdschrift Sacris Erudiri, een onderdeel van het Corpus Christianorum, een reeks van wetenschappelijke uitgaven met betrekking tot de Westerse kerkgeschiedenis van de late oudheid tot de late middeleeuwen (Brepols Publishers, Turnhout).
Op 1 september 2018 werd Gabriël Quicke president van het Heilige Geestcollege en van het Leo XIII-seminarie in Leuven (foto boven), twee studentenresidenties van de KU Leuven.
Hij volgde in deze functies priester Marc Steen op. Ook de KU Leuven zal nu dus op zoek moeten naar een nieuwe beheerder voor deze colleges.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 25 april 2021. Bekijk het origineel.