De Romeinse horeca krijgt alweer kritiek. Nadat bewoners eerder al commentaar gaven op de alsmaar uitdeinende terrasruimte die de horecazaken op de populaire pleinen en in vele smalle straatjes innemen (zie onze Nieuwsbrief van 30 augustus), worden de gifpijlen nu gericht op de plastieken tenten die heel wat zaken deze zaken de voorbije weken rond hun buitenterras bouwden, dit met het oog op de wat koudere winterdagen. Waar tot voor een paar jaar enkel gasbranders, de zogenaamde paddenstoelen, volstonden om de terrasgangers op te warmen en hen ertoe te bewegen wat langer te blijven zitten, worden er tegenwoordig volwaardige doorzichtige tentenpaviljoenen gebouwd. Kan niet, zeggen diverse buurtcomitxe9s die vinden dat bezoekers niet meer ten volle kunnen genieten van de historische pleinen, de monumenten en het architectonische erfgoed.
Burgemeester Alemanno lanceerde vorig jaar nog een oproep aan iedereen om “een extra inspanning te leveren om de historische pleinen van Rome te herwaarderen”. Zo werden door het stadsbestuur de talrijke valse kunstenaars al aan banden gelegd, kwamen er extra verkeersmaatregelen om de pleinen autovrij te maken – en die tot nog toe door heel wat slimmeriken op een uiterst handige manier worden ontweken – en werd op Piazza Navona alvast tot 31 december elke culturele of politieke manifestatie verboden.
Maar heel consequent is het stadsbestuur daar niet in. De bescherming van de openbare pleinen en de historische sites wordt immers niet altijd even nauw genomen. Zo werd enkele weken geleden bijvoorbeeld wel toestemming gegeven voor een militaire show op de historische site van Circus Maximus, een plek waar momenteel zelfs archeologische opgravingen aan de gang zijn. Er werden tanks, pantservoertuigen, diverse modellen helikopters en zelfs speedboten opgesteld, samen met talrijke legertenten en ander materiaal.
De buurtcomitxe9s hebben ondertussen een nieuw doelwit gevonden: de plastieken tenten die vrijwel compleet rond de buitenterrassen worden gebouwd. De zitplaatsen worden als het ware verpakt in een plastic huls. Vooral op Campo de’Fiori, Piazza della Rotonda en Piazza Navona wordt de praktijk steeds populairder. Meestal begint één horecabaas ermee, het jaar nadien pakt vrijwel iedereen ermee uit.
De bewoners klagen al langer dat de Romeinse horeca alsmaar meer openbare ruimte inneemt. Officeel zijn de terrasjes al jaren gereglementeerd en mogen ze slechts een strikt afgebakend deel van het publieke terrein innemen. Maar niemand controleert of dat wel wordt nageleefd. De talrijke overtredingen worden oogluikend toegestaan. Er ligt een nieuw reglement klaar maar het stadsbestuur treuzelt om het goed te keuren.
Bars en restaurants overschrijden ruimschoots de hen toebedeelde terrasruimte. Er is een wildgroei aan terrastafels, ook in kleinere steegjes elders in Rome, in zoverre zelfs dat in sommige straatjes voorbijgangers nog maar met moeite kunnen passeren. Voor sommige straatjes wordt om veiligheids- of andere redenen zelfs helemaal geen terrasvergunning afgeleverd maar restaurantuitbaters trekken zich dat meestal niet aan en zetten toch tafeltjes buiten.
Er bestaat in Rome al jaren een terrasreglement maar het is nog nooit toegepast. Op Piazza Navona bijvoorbeeld mag strikt genomen enkel een gedeelte van de weliswaar brede trottoirs worden ingenomen door terrasmeubilair. Maar daar houdt geen enkele uitbater zich aan. Integendeel zelfs, vaak is het zo dat de terrassen meer plaats innemen op de eigenlijke rijweg dan op de voetpaden.
Buurtbewoners zijn dat beu. Ze klagen ook het gebrek aan eenvormigheid aan. Iedere bar, ieder restaurant heeft ander meubilair, tafels in andere kleuren, stoelen in andere vormen. De uitbreiding met plastieken tentjes zijn de druppels die de emmer doen overlopen. Marco Calore, voorzitter van de bewoners van Campo de’Fiori en zijn collega Flaminia Borghese van Piazza Navona en omgeving, hekelen de traagheid en het gebrek aan daadkracht van het stadsbestuur.
“De problemen zijn al herhaaldelijk gemeld maar de bestaande reglementen worden niet toegepast. De tenten rond de buitenterrassen zorgen dat deze er vanop afstand uitzien als plastieken dozen. Ze vloeken met de historische omgeving waarin ze staan. Sommigen hebben de allure van een gemeubeld tuinhuis, compleet met bloembakjes, ijzeren hekwerk, speciale verlichting en versieringen. De waardigheid van de mooie pleinen verdwijnt. Om nog niet te spreken over de toeristen die in zo’n kokon gaan zitten en door een wazig plastieken zeil naar de monumenten en gevels moeten kijken. Zeg nu zelf, dat kan toch eigenlijk niet en mooi is het zeker niet” stellen Calore en Borghese.
De buurtbewoners wijzen ook op de invasie van de talrijke gasbranders. Ieder jaar lijken er meer op te duiken. De verwarmingspaddenstoelen die in de tentjes worden geplaatst zijn meestal verplaatsbaar en kunnen bij onachtzaam gebruik gevaar opleveren. Borghese noemt de situatie zelfs extreem gevaarlijk en wacht op het eerste plastic tentzeil dat in brand zal vliegen.
“Een mengelmoes van kubussen met verplaatsbare wanden en bungelende doeken en draden en gevuld met allerlei materiaal en diverse soorten meubilair: dit kan toch nooit de aanpak van het historische erfgoed zijn zoals Unesco die voor ogen heeft” besluiten de voorzitters die vastbesloten zijn hun strijd tegen wat ze “de Romeinse terrasverloedering” noemen, voort te zetten.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 15 december 2011. Bekijk het origineel.