Het modehuis Benetton heeft niemand minder dan de bekende Romeinse architect Massimiliano Fuksas aangetrokken om het voormalige Palazzo dell’Unione Militare aan de Via Tomacelli om te bouwen tot een enorme en hypermoderne megastore. Het gaat om een van de meest interessante en ambitieuze projecten van commercixeble architectuur die momenteel in Rome aan de gang zijn. Benetton wordt daarmee de overbuur van het bekende modehuis Fendi dat enkele stappen verder in 2005 eveneens een oude palazzo ombouwde tot een schitterende winkel.
Het Benetton-project werd reeds in 2008 aangekondigd maar nu zijn de werken eindelijk definitief gestart. Het oude gebouw, met een nuttige oppervlakte van 5.900 m2, waar ooit nog de redactie van de krant Corriere della Sera een tijdlang onderdak vond, ligt aan de Largo Carlo Goldoni, op het kruispunt van de Via Tomacelli en de Via del Corso. Aan de overkant loop je de peperdure Via dei Condotti in. Vastgoed in deze buurt is vrijwel onbetaalbaar, Benetton heeft dus een goede zaak gedaan door op deze prestigieuze locatie nog een geschikt pand in te palmen en om te bouwen tot een nieuwe megastore.
De verbouwing is reeds bezig en er zal tenminste een jaar intensief worden gewerkt aan de uitbouw van de nieuwe winkel. De opening is voorzien in de loop van volgend voorjaar. Momenteel is men bezig met het slopen van de vloeren van het gebouw. Die worden op elke verdieping afgebroken en opnieuw opgebouwd. Massimiliano Fuksas, die in Rome momenteel het veelbesproken congrescentrum La Nuvola bouwt, ontwierp een soort ‘toverlantaarn’. Fuksas houdt van veel licht, dus het interieur zal erg transparant zijn en er zal veel gebruik worden gemaakt van glas en metaal. Elk van de verdiepingen krijgt een ander kleuraccent. Op het dak worden een restaurant en een cafetaria uitgebouwd. Dat wordt ondergebracht in een soort transparante spiraalvormige structuur. Bezoekers kijken er uit over de meeste Romeinse daken. Roltrappen en snelle liften zorgen voor vlugge verplaatsingen doorheen het winkelgebouw.
Fuksas heeft een eigen filosofie om dergelijke historische gebouwen aan te pakken. “Zo’n gebouw moet eerst ontdaan worden van alle toevoegingen en kleine verbouwingen die er in de loop der jaren werden aangebracht. Je moet als het ware terugkeren naar de oorspronkelijke structuur, zoals het indertijd door de ontwerpers werd voorzien. Daarna moet je een evenwicht zien te vinden tussen geschiedenis en eigentijdsheid” aldus de architect. Wat in een stad zoals Rome, met strenge bouwreglementen, natuurlijk niet zo eenvoudig is. Het werk van Fuksas betreft dan ook enkel de binnenzijde van het gebouw, aan de buitenkant wordt niet geraakt.
Benetton wordt nu de overbuur van het modehuis Fendi, dat in 2001 de vroegere palazzo van de invloedrijke familie Buoncompagni-Ludovisi aankocht en in de daaropvolgende jaren, tot 2005, volledig renoveerde. De familie Boncompagni-Ludovisi leverde ondermeer twee pausen, waaronder Gregorius XIII, de bedenker van de Gregoriaanse kalender. Bij Fendi ging architect Peter Marino aan de slag en crexeberde in het hart van het gebouw een lichtstraat die doorheen de zeven verdiepingen van het palazzo loopt. De trappen en een deel van de vloeren zijn van glas. De salons zijn intact gebleven. Vandaag is Palazzo Fendi een buitengewone mix van eeuwenoude cultuur en hypermodern design.
Massimiliano Fuksas werd geboren in Rome in 1944 en behaalde zijn diploma in 1969 aan de La Sapienza-universiteit van Rome. Door zijn typische aanpak en eigenzinnige architecturale vormentaal (bijvoorbeeld de organisch geconstrueerde glazen daken) kreeg Fuksas al gauw internationale vermaardheid en aarzelde hij niet om naast zijn kantoor in Rome, ook een praktijk te openen in Parijs (1989), Wenen (1993) en Frankfurt (2002) en recenter ook in China. Zijn lijstje met eervolle vermeldingen en eretitels is meerdere pagina’s lang. Realisaties van zijn hand vind je ondertussen in haast elk werelddeel terug en wonnen niet zelden belangrijke architectuurprijzen.
Zijn levenspartner Doriana Mandrelli, die mee tekende voor het Benetton-gebouw, werkt sinds 1985 met hem samen en in 1997 werd zij chef van de ontwerpafdeling van het architectenbureau. Doriana is eveneens geboren in Rome, en studeerde kunstgeschiedenis aan de La Sapienza universiteit. Haar projecten worden vooral gekenmerkt door een ononderbroken onderzoek naar het gebruik van nieuwe materialen en het experimenteren met nieuwe technieken om bepaalde visies te realiseren. Zij is de verbindingsschakel tussen de studiemodellen en ontwerpen die digitaal worden gerealiseerd en de latere constructie in steen en beton. Wat de software op de computer toont, bouwt de ontwerpster na met echte materialen. De partners vullen elkaar daarin perfect aan. Doriana leeft en werkt zowel in Rome als Parijs, twee steden waartussen zij pendelt. Ook zij beschikt over een indrukwekkend curriculum vitae.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 5 maart 2012. Bekijk het origineel.