Dagelijks krijgen wij van S.P.Q.R. heel wat mailtjes van mensen die 1) uiteraard allemaal iets nodig hebben en 2) soms de meest waanzinnige dingen vragen. Nu, als het over Rome gaat, gaan we daar meestal graag op in. Ooit vullen we met die hilarische vragen en verhalen misschien weleens een prettig boekje. Er is echter één constante in deze niet aflatende stroom van vragen: heel veel mensen hebben immers “adresjes” nodig. Om te eten. Om koffie te drinken. Om hapjes te proeven. Om wijn te degusteren. Enzovoort. Allemaal hebben ze blijkbaar schrik te verhongeren of te sterven van dorst. Wij kunnen alle mensen bij deze geruststellen: in Rome is daar in deze eeuw geen enkel gevaar voor.
Rome telt ruim vierduizend horecazaken en in 85 procent ervan eet je goed tot zeer goed. Probeer enkel de restaurantjes te vermijden waar het interieur uit plastieken meubilair bestaat, of waar er meertalige menukaarten voor het raam hangen. Soms zetten ze ook zo’n menubord voor de deur of probeert een ober je binnen te lokken. Daar moet je dus niet zijn.
Vermijd ook de populaire toeristenpleinen (het is er vaak wel gezellig zitten op een terrasje, maar altijd veel te duur voor wat je krijgt). Op de Piazza Navona bijvoorbeeld, wordt in sommige zaken tot 15 euro ‘service charge’ aangerekend. Amerikanen zijn die praktijken wel gewoon, maar een Europeaan knapt af op zo’n onaangename extra verrassing. In een goede Romeinse trattoria – toegegeven, deze adresjes worden zeldzaam – kan je nog steeds een driegangenmenu eten voor 25 tot 30 euro, een litertje huiswijn inbegrepen. De keuze is dan wel snel gemaakt.
De jongste paar jaren maken oude, traditionele familiezaken weleens plaats voor gloednieuwe, trendy designrestaurants. Zo’n fraai kader is natuurlijk weleens prettig om in te tafelen, maar ook daar is de prijs vaak navenant en niet altijd in verhouding tot de kwaliteit. De basisregel is: eet waar de Romeinen zelf ook eten en je zal zelden teleurgesteld zijn. Vraag eventueel aan je hotelbalie een paar adresjes in de buurt, want het heeft echt weinig zin om je naar het andere eind van de stad te begeven voor één specifiek adres. Overal in Rome vind je wel wat lekkers!
We gaan nu (of in de toekomst) evenmin aan ‘adresjesverspreiding’ doen, hoe graag sommigen dat misschien ook hebben. Immers, niets is leuker dan zelf eens op verkenning te gaan in een onbekende stad. Desondanks komen we soms weleens in zaken waarvan je zegt: dit is echt leuk, hier zou iedereen eigenlijk eens een kijkje moeten nemen. Daarom vandaag een korte kennismaking met Salotto 42.
Deze boekenbar annex wereldreizigerscafé is sinds een tweetal jaren te vinden op de lieflijke Piazza di Pietra, recht tegenover de nog steeds indrukwekkende tempel van Hadrianus uit het jaar 145 (vereeuwigd in elf zuilen van zo’n 15 meter hoog, die zijn ingewerkt in een 17de eeuws gebouw). Het publiek dat hier binnenstapt voor een lekkere cocktail of een originele snack is meestal onwaarschijnlijk trendy en modieus gekleed (hoewel dat zeker niet nodig is) en in de bar zelf hangt een uiterst gezellige sfeer. Dit etablissement in de lente en de eerste zomerdagen alleen al omwille van de bloemenpracht aan de buitenzijde, gewoon onweerstaanbaar.
Over het interieur vertellen we helemaal niets. Dat moet je zelf zien. Filmsterren op doortocht in Rome nemen hier steevast een kijkje maar ook politici zoals Romano Prodi, hier vlakbij z’n hoofdkwartier, komen weleens over de vloer. Zet je gewoon neer in deze bar, graag met een boekje, geniet van een glaasje wijn en bekijk eens rustig je omgeving. Dit is geen plek om een hele avond te blijven hangen, maar wel een zeer aangenaam rustpunt middenin een verkenning van de Eeuwige Stad. De mensen die je tijdens deze rustmomenten leert kennen, worden niet zelden vrienden voor het leven.
Bekijk ook eens de knappe en vernuftig opgebouwde website: www.salotto42.it
Dit artikel verscheen oorspronkelijk op 14 maart 2007 op het Romenieuws-archief.