De Amerikaanse architect Richard Meier, bouwer van de omstreden behuizing van het Ara Pacis-monument in Rome, heeft na lang aarzelen toegestemd om de onmiddellijke omgeving van het gebouw aan te passen volgens de wensen van het stadsbestuur. Burgemeester Alemanno had tijdens zijn verkiezingscampagne al voorgesteld om het moderne witte gebouw gewoon af te breken en elders weer op te bouwen. Dat zou, vooral financieel, nogal drastisch zijn geweest, maar Meier stemt nu dus in met een gedeeltelijke facelift. Hoe de Ara Pacis-omgeving er precies zal gaan uitzien moet nog in detail worden besproken op de stedelijke dienst Ruimtelijke Ordening. Het staat wel vast dat het geheel moet passen in de grondige renovatie van de Piazza Augusto Imperatore en het Mausoleum van Augustus, die reeds aan de gang zijn.
Het is vooral de bedoeling de ruimte te benutten die er nog overblijft van de oorspronkelijke Porto di Ripetta, het haventje waar bootjes konden aanmeren totdat de Tiber volledig werd ommuurd om overstromingen tegen te gaan. Dat kan door het voetgangersgedeelte naast de Tiber, vlakbij de Ara Pacis, uit te breiden richting Tiber, zodat een groot terras met uitzicht op de Tiber mogelijk wordt. Een dialoog tussen de stad en de rivier, omschrijft de burgemeester die ingreep. Het autoverkeer op de Lungotevere in Augusta zou in die visie ondergronds moeten, te beginnen vanaf het kruispunt met de Via Tomacelli. Ondergronds worden dan meteen ook parkeerplaatsen voorzien. Ook de huidige, moderne fontein op het pleintje voor de Ara Pacis moet dan verdwijnen. De werken zullen minstens drie jaar duren en beginnen in principe reeds in de loop van 2010. Aan de herinrichting van de hele ‘zone Ripetta’ hangt een prijskaartje van zowat 17 miljoen euro.
Het Ara Pacis-ontwerp van de Amerikaanse architect, die hiermee het Ara Pacis-altaar van keizer Augustus van een nieuw onderdak voorzag, werd gebouwd in opdracht van de oud-burgemeesters Francesco Rutelli en Walter Veltroni. Zij beschouwden Meiers ontwerp als een van de initiatieven die de stad klaar moesten maken voor het nieuwe millennium. Het gebouw werd geopend in 2006 maar lokte veel controverse uit. Velen vonden het een schitterend voorbeeld van moderne architectuur maar absoluut ongepast in de historische omgeving waar het was neergezet. Door de regering werd al eerder voorgesteld de twee buitenmuren van het museum aan te passen. Want de lange, lage muur, in de lengte voor de ingang van het museum langs de Tiber, onttrekt de monumentale San Girolamo-kerk aan het zicht. Bovendien zou de hoge muur vlak voor het museum moeten worden verlaagd, omdat die dan weer het uitzicht op de vlakbij gelegen San Rocco-kerk belemmert.
Richard Meier heeft zich daar altijd tegen verzet. Volgens hem was deze ingreep onmogelijk zonder daarmee de structuur van het gebouw aan te tasten: de muur vormt volgens de architect een integraal onderdeel van het gebouw. Zonder die muren zou het plein zijn rust verliezen. Het zou deel uitmaken van de straat en ten prooi vallen aan rumoer en verkeer, vond Meier. Door het verkeer grotendeels weg te halen, te beginnen vanaf de Via Tomacelli, krijgt burgemeester Alemanno nu wellicht toch zijn zin. De Italiaanse wet zegt dat, wanneer een opdracht eenmaal is toegekend, aanpassingen aan het ontwerp of het gebouw onmogelijk zijn zonder toestemming van de architect. Maar nu Richard Meier bereid is om te praten over wijzigingen is alles weer mogelijk. Zodra dit is afgerond zal deze zone een belangrijk voorbeeld worden van hoe moderne stedelijke planning en archeologie kunnen samensmelten, aldus de burgemeester. In een van de allereerste plannen voor de nieuwe Ara Pacis werd een soortgelijke onderdoorgang en een voetgangersterras voorzien. Maar die werden toen afgevoerd door geldgebrek en teveel tegenstanders.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 18 september 2009. Bekijk het origineel.