De voorbije twee jaar kwamen tijdens onze wijnevenementen VINO 2009 en VINO 2010 honderden wijnliefhebbers kennismaken met een ruime keuze Italiaanse wijn uit diverse streken en van elke prijsklasse. Dit jaar organiseren we dit festival voor de derde keer. Het evenement werd uitgebreid met nieuwe leden-deelnemers, zodat er nu reeds acht standhouders zijn plus een extra stand met Italiaanse delicatessen. Er zullen ook enkele Italiaanse wijnbouwers aanwezig zijn.
De standhouders zijn reeds jaren professioneel bezig met Italiaanse wijnen en bieden de bezoekers een unieke kans om meer te weten te komen over een bepaalde regio, druif of wijn. Zowel de particuliere wijnliefhebbers als mensen die beroepshalve bezig zijn met wijn (horeca, delicatessen, hotelscholen,…) zullen tijdens deze tweedaagse wijnhappening ongetwijfeld nuttige informatie kunnen vergaren en natuurlijk… heel wat kunnen proeven! In de oudheid deed men dat ook al!
Afspraak nu zaterdag 12 februari (van 14 tot 18 uur) en zondag 13 februari (van 11 tot 17 uur) in de Business Club van OHL Leuven, Kardinaal Mercierlaan 46 in 3001 Heverlee (voetbalstadion).
Het samen leren proeven en ontdekken van Italiaanse wijn is een genot, een feest, pure passie. Italië is één van de weinige landen waar al sinds de oudheid wijn werd verbouwd. Onder impuls van de Romeinen werden diverse druivensoorten in heel Europa geïntroduceerd, waaronder regio's die vandaag bekend staan als uitstekende wijnlanden (Frankrijk, Spanje, Duitsland,…) maar die pas veel later uitpakten met serieuze wijnproductie. Het resultaat van dat Romeinse pionierswerk situeert zich vandaag nog steeds in Italië, waar nog duizenden smaken en druiven wachten op ontdekking.
Moderne wijnmakers gebruiken nog steeds de basiskennis en de lievelingsdruiven die ook al gekend waren door de oude Romeinen. Vakmanschap blijft meesterschap, inderdaad. Want wie zou vandaag nog weten dat bijvoorbeeld de naam van de belangrijkste druif van Toscane, de Sangiovese, rechtstreeks is afgeleid van Sanguis Jovis (het bloed van Jupiter), waarmee in het Oude Rome de beste wijn werd gemaakt en dus bestemd was voor de offergaven aan de god Jupiter? De Sangiovese-druif was vermoedelijk ook 3000 jaar geleden al gekend, in de Etruskische tijd, al kan dat toen nog de wilde vorm “vitis silvestris” geweest zijn.
De Sangiovese-druif beleefde omstreeks 1590 een ware heropleving en was toen gekend als Sangiogheto. Tegenwoordig is de druif minstens 15 keer gekloond en bestaan er meerdere regionale mutaties. De rijptijd is vrij lang en de druif wordt meestal tussen half september en eind oktober geoogst. Omstreeks 1800 werd een onderscheid gemaakt tussen de Sangiovese Grosso en Sangiovese Piccolo. Het verschil tussen deze twee druiven zit voornamelijk in de grootte van de druif. Sangiovese is de basisdruif voor Chianti de grote wijnen van Toscane zoals bijvoorbeeld Brunello di Montalcino en Vino Nobile di Montepulciano worden gemaakt met sangiovese.
Wijnen van sangiovese hebben gewoonlijk een gemiddelde tot diepe kleur, redelijk wat zuren, een variabele dosis fruit en een sterk wisselend tanninegehalte. Deze soort gedijt het beste in een gemiddeld warm klimaat op een goed gedraineerde bodem. De druiven hebben weinig fruit, maar veel zuren en tannines, weinig suiker en alcohol en proeven vrij aards. Een klassieke Sangiovese wijn is droog, bevat veel tannine en heeft een gemiddelde complexiteit. Naast Italië is de Sangiovese ook aangeplant in Argentinië, Roemenië, Chili en Australië.
Met S.P.Q.R., onze Vereniging van Romevrienden, willen we de passie voor en kennis van Italiaanse wijn graag delen met zoveel mogelijk mensen. We organiseren daarvoor nu voor de derde keer een tweedaagse happening waarop we het publiek laten kennismaken met Italiaanse topwijnen uit elke prijsklasse. We willen de mensen vooral iets bijleren. Achter iedere fles schuilt een spannend of leuk verhaal en de bedoeling is dat de mensen die verhalen leren kennen en ontdekken.
Wijn is een prachtig, uniek en levend product dat zich ieder jaar en op ieder moment weer anders presenteert. Door meer achtergronden van een wijn te kennen zal je hem ook beter kunnen beoordelen. Alle nieuwe technieken, het samenvoegen van de verschillende druiven, het wisselende houtgebruik en natuurlijk de invloed van zon, zee en de verschillende wijnboeren. Je raakt nooit uitgeproefd.
Wijn is immers meer dan alleen maar lekker of niet lekker. 'Iets lekker vinden' is namelijk een subjectieve maar vooral persoonlijke beleving en hangt vaak nauw samen met tijdstip, sfeer, omgeving en medegenieters. Ook daartoe willen we met deze happening bijdragen. We leren de bezoekers bewuster proeven en passioneel genieten van wijn door op het juiste moment de juiste wijn te degusteren. Een mooi aspect van wijn is ook dat iedereen er wel door gepassioneerd kan raken. De fijne gesprekken en leuke discussies die een wijn soms teweeg kan brengen zijn geweldig.
Een ander verhaal is de combinatie van wijn en spijs. Wijn en een gerecht kunnen elkaar enorm versterken, maar ook afbreken. Wij proberen mensen te helpen met de combinatie wijn en voedsel. Er bestaat een fantastisch aanbod aan Italiaanse wijn, van jong tot oud en van strak fris tot complex en uitgesproken. Door te spelen met de temperatuur van wijn wordt de combinatie extra beïnvloed. Zo blijven we altijd onze smaakpupillen prikkelen, proeven is ervaren.
We laten onze bezoekers graag proeven in een echt degustatieglas. Waarom? Omdat je dan ècht kan proeven. Vele wijnen moeten natuurlijk best rusten en wat ouder worden, maar bij ons krijgt iedereen de mogelijkheid de wijnen op het juiste moment te proeven en te vergelijken. Italië en wijn zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. De gunstige ligging van de laars, het klimaat, de bodemgesteldheid en de talloze inheemse druivensoorten, maken van Italië een land dat bij uitstek geschikt is voor de wijnbouw.
De boeiende historie van de Italiaanse wijnbouw vindt zoals verteld zijn oorsprong ver voor onze jaartelling. De oude Grieken doopten het zuiden van Italië om tot “Oenotria”, ofwel ‘land van wijn’. In het centrale deel van Italië waren de Etrusken buitengewoon actief en bekwaam in het maken van wijn. De Romeinen, tenslotte, brachten de wijnstokken via de havens van Ligurië verder Europa in. De Galliërs raakten zo verzot op de Romeinse wijn dat ze bereid waren iemand als slaaf te verkopen in ruil voor een grote kruik wijn, zo'n dertig tot veertig liter. Later begonnen de Galliërs zelf wijn te verbouwen, ondermeer in de Provence.
De Italiaanse topwijnen uit de oudheid waren de Falernische en Caecubische wijn, waarvan de druiven werden geteeld op de flanken van de Vesuvius nabij Napels. Op het hoogtepunt van het Romeinse rijk werd er in Rome naar schatting tot 275 liter wijn per persoon per jaar geconsumeerd, kinderen inbegrepen. Dat is het dagelijkse equivalent van een hedendaagse fles.
Aan deze en andere mediterrane volkeren danken de Italianen hun diepgewortelde liefde voor alles wat met eten en wijn te maken heeft. In de klassieke Oudheid werden al methoden ontwikkeld voor het maken en bewaren van wijn en voedsel. Maar vooral de versnippering van het land heeft ertoe bijgedragen dat de Italianen talloze bereidingswijzen kennen voor hun producten.
Iedere regio en iedere provincie heeft haar eigen specifieke gerechten, waarvan de recepten van generatie op generatie doorgegeven worden. De sterke cultuur van regionalità komt ook tot uiting in de wijnen. Geen land ter wereld kent zoveel oorspronkelijke druivensoorten als Italië. Hoewel er de laatste jaren veel geëxperimenteerd is met internationale variëteiten zoals de Cabernet Sauvignon, de Merlot, de Chardonnay en de Sauvignon, genieten de eigen inheemse variëteiten nu weer de voor
keur.
Meer zelfs, steeds vaker experimenteren Italiaanse wijnmakers met wilde, verloren gewaande druiven, die opnieuw worden gecultiveerd en vaak zorgen voor fijne verrassingen. Er worden talloze verschillende wijntypes gemaakt, van droge witte, stevige rode en lichtvoetige rosé’s, tot zoete en rijke dessertwijnen, sprankelende spumanti en versterkte, zoetere wijnen.
Italië heeft authenticiteit altijd hoog in het vaandel gehad, en richt zich nu, meer dan ooit, op de productie van kwaliteitswijnen van de eigen unieke druivensoorten. Hoe kan het ook anders, in een land waar de wijnen traditioneel de begeleiders zijn van de eigen regionale keuken en waar aspecten als traditie, oorspronkelijkheid en authenticiteit niet uit de samenleving zijn weg te denken?
Zaterdag 12 februari (van 14 tot 18 uur)
Zondag 13 februari (van 11 tot 17 uur)
Toegangsprijs: 7 euro
(daarvoor krijg je ook een kristallen degustatieglas dat je mee naar huis mag nemen)
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 11 februari 2011. Bekijk het origineel.