Paus Benedictus XVI zal op donderdag 24 juni persoonlijk het gerestaureerde beeld van de Madonna di Monte Mario inzegenen. De combinatie van overvloedige regenval en een plaatselijke wervelwind deden het reusachtige beeld vorig jaar van zijn 19 meter hoge voetstuk donderen. Het beeld raakte flink beschadigd en moest worden overgebracht naar het restauratieatelier.
Het beeld is 9 meter hoog en staat sinds 4 april 1953 op het dak van het Istituto Don Orione en is van zeer ver zichtbaar. Logisch, want het staat op de hoogste heuvel van Rome. Het beeld werd vervaardigd door de bekende Italiaanse beeldhouwer Arrigo Minerbi, bijgestaan door Piero Brolis.
De Madonna Salus Populi Romani, zoals ze door sommigen ook wel wordt geheten, is er gekomen nadat de Romeinen tijdens de oorlog beloofden een groot Madonnabeeld te bouwen indien de stad gespaard zou blijven van bombardementen en verwoesting. Na de oorlog schonk de bevolking voldoende geld om de bouw effectief mogelijk te maken.
De val en de beschadiging van het beeld maakte in Rome heel wat emoties los en de overheid heeft in dit dossier bijzonder snel gereageerd om de restauratieprocedure in gang te zetten en het beeld zo spoedig mogelijk terug op de heuvel te plaatsen. Ook vanuit het Vaticaan is naar verluidt de nodige druk op het stadsbestuur uitgeoefend.
Het belang dat het Vaticaan hecht aan de Madonna wordt duidelijk gemaakt door het feit dat de paus zelf de inwijding van het gerestaureerde beeld voor zijn rekening neemt. Op donderdag 24 juni omstreeks 10.30 u. zal Benedictus XVI het beeld inzegenen en een gebed uitspreken.
Nadat het beeld door bijzonder slechte weersomstandigheden van zijn sokkel tuimelde en zwaar werd beschadigd (door de kracht van de mini-tornado kwamen de handen zelfs los van het beeld) werd de enorme Madonna helemaal gedemonteerd en kwam het beeld in afzonderlijke stukken terecht in een paviljoen voor de kerk.
Het 9 meter hoge beeld, bedekt met koper en bladgoud, werd de voorbije maanden door drie restaurateurs en erfgoedspecialisten nauwkeurig terug in elkaar gezet. De herstelling werd bekostigd door het stadsbestuur maar ook in belangrijke mate mee gefinancierd door bedrijven en verenigingen.
Het beeld bestaat grotendeels uit koper, alleen het gezicht, de handen en de voeten zijn van brons. Om het beschadigde gezicht en het enorme hoofd te restaureren, moest eerst het bladgoud worden verwijderd. Om de oorspronkelijke vorm terug te krijgen werd teruggegrepen naar de originele plannen. De ijzeren steigerstructuur die de binnenzijde het beeld ondersteunt, werd eveneens rechtgetrokken en verstevigd.
De Monte Mario-heuvel, in het noordwesten van Rome, achter het Foro Italico, is met zijn 139 meter de hoogste van de stad. Het is niet één van de beroemde zeven heuvels waarop Rome zou gebouwd zijn, maar wel een van de meest interessante. Al was het alleen maar omwille van het verbluffende uitzicht dat je vanaf de top krijgt over Rome en de kronkelende Tiber.
Dit mooie plekje, waar ook verrekijkers staan om de stad in alle rust te observeren, is bij de Romeinen gekend als de Zodiaco. Rond de heuvel is een fraai natuurpark ingericht. Je kan het bereiken langs verschillende ingangen (ondermeer langs de Via Gomenizza, de Via dei Colli della Farnesina, de Via della Vittoria, …).
In het park bevinden zich ondermeer drie villa’s, waaronder de Villa Mellini. Eén gebouw is ingericht als astronomisch observatorium van Rome, het Museo Astronomico Copernicano. Dit laatste kan je, samen met een astronomisch museum, bezoeken op aanvraag. Deze locatie werd voor de Italiaanse kaarten tot het eind van de jaren ’60 van vorige eeuw gebruikt als nulmeridiaan (in plaats van Greenwich).
Het observatorium wordt tegenwoordig weinig gebruikt omwille van de nogal sterke lichtvervuiling in de buurt. Dichtbij bevindt zich ook een zendmast van de RAI. Op de heuvel vind je ook de kerk en het klooster van Santa Maria Rosario. De zijkant van de heuvel was de vroegere locatie van de Villa Pigneto gebouwd door Pietro da Cortona. De ruïnes van de oorspronkelijke structuur zijn in de negentiende eeuw echter volledig verdwenen.
De Romeinen kenden de berg als Mons Vaticanus of Clivus Cinnae, de naam van een consul. De heuvelrug maakte deel uit van de zogenaamde ager vaticanus, en werd daardoor, net als de Gianicolo-heuvel, soms Mons Vaticanus genoemd.
De huidige naam, volgens sommige bronnen, komt van Mario Mellini, een kardinaal die halfweg de vijftiende eeuw op deze heuvel een villa bezat. In de Middeleeuwen was het gebied echter ook bekend als Monte Malo, dit vanwege de moord op een zekere Giovanni Crescenzio die hier omstreeks 960 zou zijn gedood. De huidige naam zou een verbastering van malo kunnen zijn.
Archeologische opgravingen nabij Monte Mario hebben onder meer werktuigen uit vuursteen opgeleverd en dierlijke tanden. De overblijfselen dateren van ongeveer 65.000 jaar geleden en behoren tot de vroegste sporen van menselijke aanwezigheid die gevonden zijn in de omgeving van Rome.
Het oostelijke deel van de heuvel is een natuurreservaat, aan de westzijde ligt een vrij dure wijk met dezelfde naam. Wie hier een huis huurt of koopt behoort zeker tot de hogere klasse. Enkele woonwijken zijn Balduina, Belsito, Della Vittoria, Fort Boccea Quartaccio en Torresina. De drie laatsten zijn het meest recent.
Monte Alto Mario, op de Colle Sant’Agata werd gebouwd in de jaren ’20 door een een coöperatie van postbodes. De kern is het commerciële district quartiere Trionfale, waar het historische marktplein een bezoek best waard is. Hier en daar proef je zelfs nog de sfeer van de jaren ’50, al doen de voortdurende bouwuitbreidingen het gebied geen goed.
De omgeving van Monte Mario is gedeeltelijk geregistreerd als natuurreservaat met een totale oppervlakte van 204 hectare. Het is een belangrijke biologische corridor tussen het verstedelijkte gebied ten noorden van Rome. Recente werken aan de ringweg rond Rome, de Grande Raccordo Anulare (GRA) hebben een stuk afgeknaagd van het beschermde gebied ten noorden van de ringweg.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 1 juni 2010. Bekijk het origineel.