De Romeinse keizer Aurelianus was verantwoordelijk voor de eerste verwoesting van Palmyra in 272 na Chr. Daarna bleven de ruïnes in gebruik als legerkamp, verblijfplaats voor bedoeïnen, plunderoord voor grafrovers, en trekpleiser voor toeristen en archeologen. De romantisering van Palmyra, dat bijnamen kreeg als de ‘bruid van de woestijn’, en ‘het Venetië van de zandvlakten’, nam hand over hand toe.
Aan deze situatie is in het nieuwste stadium van de ruïnificatie geen einde gekomen. Naar aanleiding van de recente verwoestingen door Islamitische Staat is er in het westen een nieuwe waardering ontstaan voor Zenobia als vredesvorstin. Er wordt ook naarstig gezocht naar de ‘barbaar in onszelf’. Terwijl Palmyra voor Syrië diende als symbool van nationale, anti-westerse trots, gebruiken de nieuwste machthebbers juist haar verwoesting om het westen te provoceren.
Diederik Burgersdijk, oprichter en oud-voorzitter van de Stichting Zenobia, houdt op 4 februari 2016 een lesing die in kaart brengt hoe Palmyra het voorbije jaar verder ten gronde is gericht en welke reacties daarop in oost en west gegeven zijn. Organisatie: Stichting Zenobia.
Donderdag 4 februari 2016 om 20 uur
Tempelzaal, Rijksmuseum van Oudheden in Leiden
Toegang: gratis
Aanmelden: info@stichtingzenobia.nl
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 7 januari 2016. Bekijk het origineel.