De voormalige extreemrechtse terrorist en supermisdadiger Massimo Carminati uit Rome, bijgenaamd Il Guercio (de eenogige), en zijn belangrijkste handlangers zijn ongeveer 27 miljoen euro armer. De politie heeft een heleboel waardevolle bezittingen in beslag genomen na een uitspraak van het Italiaanse hooggerechtshof in één van de onderzoeken die tegen hem lopen.
De politie legde onder meer beslag op auto’s, onroerend goed en kostbare kunstwerken. Carminati zelf speelde ongeveer 10 miljoen euro kwijt, waaronder zijn villa in Sacrofano in het noorden van Rome en enkele kunstwerken. Carminati (62) werd na een jarenlange carrière in de misdaad in 2014 samen met 36 handlangers gearresteerd.
In 2017 werd hij veroordeeld tot twintig jaar celstraf in het spectaculaire corruptieproces tegen de zogenoemde Mafia Capitale, de hoofdstedelijke maffia. Die bende zou met steekpenningen lucratieve contracten hebben verworven voor bedrijven waarvan er verschillende in handen waren van Carminati.
De zaak leidde tot een enorm schandaal omdat ze leidde tot de arrestaties van tientallen ondernemers, ambtenaren en politici, waaronder Gianni Alemanno, de toenmalige burgemeester van Rome. Deze laatste zag onlangs zijn veroordeling tot zes jaar gevangenisstraf in beroep bevestigd.
Vorig jaar werden bepaalde aanklachten tegen kopstuk Carminati echter ingetrokken. Wat later werd zijn straf verlaagd en vervolgens zelfs vernietigd. In juni werd Carminati in afwachting van een nieuw vonnis vrijgelaten. De verwachting is dat hij zal terugkeren naar de gevangenis zodra het nieuwe proces is afgerond, maar ondertussen loopt de man dus vrij rond.
Dat is opmerkelijk, want de man heeft een zeer zwaar crimineel verleden. Hij was lid van de Nuclei Armati Rivoluzionari (NAR), een terroristische organisatie die actief was van 1977 tot november 1981. De groep pleegde minstens 33 moorden in vier jaar tijd en smeedde in die periode ook plannen om onder meer de toenmalige minister-president Francesco Cossiga (die later president van Italië zou worden) en parlementsvoorzitter Gianfranco Fini te vermoorden.
De groep was vermoedelijk ook betrokken bij de bomaanslag op het station van Bologna in 1980, waarbij 85 doden en 200 gewonden vielen, al heeft ze die betrokkenheid altijd ontkend.
Carminati maakte ook deel uit van de Banda della Magliana, een in Rome gevestigde en erg actieve criminele organisatie die in de jaren ’70 en ’80 in Rome opereerde. Carminati was er onder meer actief als huurmoordenaar.
De Banda della Magliana leverde tevens logistieke steun aan de Nuclei Armati Rivoluzionari en voorzag leden van de terroristische groep van logies, valse papieren, wapens en bommen. In november 1981 werd ontdekt dat de Bende van Magliana een opslagplaats voor wapens en munitie had ingericht in de kelders van het Ministerie van Volksgezondheid.
In dat regeringsgebouw lagen ook bommen en granaten die waren gestolen door een kopstuk van de NAR. De gestolen partij munitie bevatte ook een aantal dozen met een zeldzaam type kogels die konden gelinkt worden aan degene waarmee de Italiaanse journalist Carmine Pecorelli in 1979 in Rome was doodgeschoten.
Dat gebeurde een jaar na de ontvoering en moord op de Italiaanse premier Aldo Moro, een zaak die Pecorelli onderzocht en waarover hij ook publiceerde. Pecorelli had goede contacten met kopstukken van de regering, de loge en de geheime diensten.
Hij legde onder meer een verband tussen Operatie Gladio, de achterblijvende anti-communistische organisatie van de NAVO (waarvan het bestaan in oktober 1990 door premier Giulio Andreotti voor het eerst publiekelijk werd erkend ) en de dood van Aldo Moro. Dat kostte Pecorelli vermoedelijk het leven.
Voormalig premier Giulio Andreotti werd later zelf voor het gerecht gebracht wegens medeplichtigheid aan de moord op journalist Pecorelli, maar werd uiteindelijk samen met zijn medeverdachten, waaronder Massimo Carminati, na verscheidene herzieningen door het Hooggerechtshof definitief vrijgesproken.
Ondanks zijn zware gerechtelijke verleden liep Carminati vreemd genoeg nooit ernstige veroordelingen op. In de jaren ’80 kreeg hij vier jaar gevangenisstraf voor een kraak op een aantal kluisjes van de Banca di Roma. Carminati werd toen beschouwd als het brein achter die inbraak.
De politie heeft altijd vermoed dat een of meer van die kluisjes compromitterend materiaal over belangrijke figuren bevatte. Die gegevens zou Carminati gebruikt hebben of nog steeds gebruiken om dossiers op te stellen waarmee kopstukken uit de politiek en het bedrijfsleven konden worden gemanipuleerd en gechanteerd.
Het is inderdaad opvallend dat de man sinds die tijd vrijwel van de gerechtelijke radar verdween. Alleen in 2012 dook zijn naam nog eens op in een onderzoek naar gemanipuleerde voetbaluitslagen, een geliefde praktijk van de gokmaffia waarmee miljoenen worden binnengehaald.
Tot eind 2014 dus, toen bleek dat Carminati ook één van de leidende figuren was in de Mafia Capitale-zaak. Die was toen al vele jaren aan de gang en heeft het stadsbestuur van Rome vermoedelijk miljarden euro’s gekost. Het precieze bedrag dat gedurende al die tijd in de zakken van de criminelen verdween is niet meer te achterhalen.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 23 november 2020. Bekijk het origineel.