Recyclage is niet alleen iets van deze tijd. De oude Romeinen hielden zich in de derde en vierde eeuw na Christus al bezig met het recycleren van grote hoeveelheden glas. Duurzaamheid en milieuvriendelijkheid hadden daar echter niets mee te maken. Het recyclagegedrag kwam voort uit een tekort aan ruw glas in de noordelijke regio’s van het Romeinse Rijk.
“Het Romeinse glas dat in de derde en vierde eeuw in het Verenigd Koninkrijk arriveerde bestond vaak uit gerecycleerd materiaal”, zegt Caroline Jackson van de universiteit van Sheffield. In Mesopotamië werd 2.500 jaar voor Christus al glas gemaakt. Vervolgens ging de techniek via Egypte. In Syrië werd de grootste revolutie, glas maken door middel van een blaaspijp (glasblazen), rond het begin van onze jaartelling uitgevonden. De Romeinen namen de techniek mee naar Venetië.
Kleurloos glas was in het Romeinse rijk een kostbaar goed. De Romeinse keizer Nero (37-68 na Christus) betaalde 6.000 sesteria (ongeveer 175.000 euro) voor twee transparante glazen bekers. Wetenschappers analyseerden 128 stukken Romeins glas in Groot-Brittannië en kwamen tot de conclusie dat veel glas (69 stukken) de elementen mangaan en antimoon bevatten. Glas dat niet gerecycled is bevat óf mangaan óf antimoon. Deze ontdekking toont aan dat veel glas dus gerecycleerd is. Verder onderzoek is nodig om te zien waar het glas gemaakt is. Door te kijken naar de isotopen kunnen wetenschappers achterhalen in welke gebieden glas werd geproduceerd. (Bron: Scientias.nl)
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 6 november 2010. Bekijk het origineel.