Erestandbeelden van niet-keizerlijke vrouwen tijdens de Romeinse keizertijd hebben een lokale historische betekenis. Anders dan de vrouwelijke leden van een keizershuis, waren deze met erestandbeelden onderscheiden vrouwen van de burgerij niet in het hele Romeinse rijk bekend. Hun prominentie kwam uitsluitend in de stedelijke context tot stand. Het rijksbrede gebruik van hetzelfde soort standbeelden als eremonument van niet-keizerlijke vrouwen betekent daarom niet dat deze vrouwen tot de elite van het rijk behoorden.
Cristina Murer deed onderzoek naar erestandbeelden van niet-keizerlijke vrouwen, die tijdens de Romeinse keizertijd in Italiaanse en Noord-Afrikaanse steden stonden. Ze bekeek daarbij de plaatsing van deze beelden, en de sociaal-historische en stedelijke samenhang. Murer richtte zich vooral op de steden Pompei, Herculaneum, Tusculum, Ostia, Leptis Magna en Bulla Regia. De erestandbeelden getuigen van een meer dan driehonderdjarige traditie, waarbij deze beelden behalve aan vooraanstaande mannelijke, ook aan vrouwelijke burgers werden verleend.
Cristina Murer: Ehrenstatuten fuer prominente Buergerinnen. Aufstellungsorte und Funktionswandel statuarischer Ehrungen in kaiserzeitlichen Stadtraeumen Italiens und Nordafrikas. Promotoren zijn mw. prof. dr. E.A. Hemelrijk en dhr. prof. dr. E.M. Moormann. Co-promotor is dhr. prof. dr. D. Boschung (Universitaet zu Koeln).
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 4 april 2013. Bekijk het origineel.