De Italiaanse journalist Camillo Langone, die zich een fanatiek katholiek noemt, publiceerde een gids als handleiding voor mensen die regelmatig diensten bezoeken in Italiaanse kerken. Onder meer van de kerken in Rome worden de kwaliteit van de banken, de priester en de liturgie beoordeeld. Voor plastic kerkstoelen die vloeken met zowel de liturgie als architectuur kent de gids geen genade. Het boek ‘Guida alle messe, Recensioni delle liturgie d’Italia’, een bundeling van zijn bijdragen in de krant ‘Il Foglio’ over kerken en bedevaartsplaatsen in Italië, wordt uitgegeven door het bekende uitgevershuis Mondadori.
Het boekje is gebaseerd op de welbekende Michelingids. Niet zo vreemd aangezien Camillo Langone, de culinaire recensent van de Italiaanse krant Il Foglio, naast zijn recensies over restaurants nu heeft besloten ook eens zijn religieuze ervaringen in de Romeinse kerken op papier te zetten. De kerkengids werkt echter niet met sterren. Nee, de kerken met de mooiste bankjes, de beste preken en koren worden beloond met kaarsjes en missaaltjes. Kerken die vragen of de gelovigen hun gsm willen uitzetten scoren hoog. Neonverlichting en nepkaarsen leveren echter strafpunten op. Wie echt wil gaan voor de maximale score van vijf kaarsjes, moet kaarsen van echte was laten branden en live orgelmuziek in huis halen.
Langone verafschuwt de plastic stoeltjes in de Sant’Eugenio, die “niet alleen onesthetisch, maar ook nog eens anti-liturgisch zijn, nog afgezien van de afschuwelijke plastic bloemen op de zijaltaren.” De prachtige kerststal in december blijkt echter de redder te zijn. Dankzij het kersttafereeltje wordt de kerk toch nog beloond met vier kaarsjes. In de Santa Susanna raakt Langone betoverd door de gecapitonneerde knielbanken, de overvloedige wierookgeur en het gregoriaanse gezang van de Cisterciënzer zusters. Maar in zijn beoordeling gaat er toch ’n kaarsje af: het wijwatervat achter in de kerk is leeg. “Had één van de 25 zusters niet een paar minuten tijd om dat te vullen?” schrijft de auteur. De sfeer in de Gesu e Maria beschrijft hij als “een oase van Gregoriaans gezang en onsterfelijke Latijnse liturgie”. De mis wordt weliswaar gevierd onder koud halogeenlicht, maar de gelovigen knielen tenminste lang en devoot tijdens het eucharistisch gebed. De vele vrouwelijke gelovigen met hun prachtige mantilla’s bieden “een verrukkelijke aanblik”.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 16 april 2009. Bekijk het origineel.