Nog tot 2 februari 2014 kan je in het Complesso del Vittoriano terecht voor een bezoek aan de tentoonstelling ‘Cézanne e gli Artisti Italiani del ‘900’. Een honderdtal kunstwerken afkomstig van niet enkel Paul Cézanne maar ook van Italiaanse collega’s zoals Giorgio Morandi, Carlo Carrà, Umberto Boccioni, Gino Severini, Mario Sironi, Giuseppe Capogrossi en vele anderen werden door talrijke gerenommeerde binnen- en buitenlandse musea in bruikleen gegeven aan Rome. Daaronder musea in Sint-Petersburg (Hermitage), Parijs (Musée d’Orsay), Zürich, São Paulo, Aix-en-Provence, Melbourne, Toronto, in Budapest, Richmond, Bologna, Trento, Turijn, Ferrara, Milaan, Revereto, Rome (de Galleria d’Arte Moderna di Roma Capitale) en de Vaticaanse Musea.
Paul Cézanne werd geboren op 19 januari 1839 in Aix-en-Provence en is daar ook overleden (op 22 oktober 1906). Deze schilder en aquarellist wordt weleens de ‘vader van de moderne schilderkunst’ genoemd. Hij volgde tekenlessen aan de École des Beaux-Arts te Aix. Na veel tegenstand van zijn vader, een succesvol bankier, vertrok hij in april 1861 naar Parijs, waar hij ging werken aan de Académie Suisse. Hij deed – vergeefse – pogingen aangenomen te worden bij de École des Beaux-Arts. Na 1863 woonde hij afwisselend in Parijs en Aix, waar zijn vader een buitengoed, Le Jas de Bouffand, bezat.
Tot 1870 schilderde hij literaire onderwerpen met scherpe contrasten tussen de lichte en donkere kleuren, in brede draaiende lijnen, dik met het paletmes opgebracht. Zijn eerste stillevens ontstonden omstreeks 1865, evenals zijn eerste portretten. Hij vond weinig begrip voor zijn werk, dat herhaaldelijk door de jury van de Salon in Parijs werd afgewezen. Tijdens de Frans-Duitse Oorlog hield Cézanne, die dienstplichtig was, zich schuil in L’Estaque bij Marseille en woonde er teruggetrokken met Hortense Fiquet, die hem in 1872 een zoon schonk en met wie hij in 1886 trouwde.
Na de oorlog begon Cézannes impressionistische periode, die tot zowat 1878 duurde. Vooral onder invloed van Camille Pissarro ging hij zich toeleggen op het schilderen naar de natuur. De Salon weigerde nog steeds zijn werk en pas in 1882 werd, door bemiddeling van Guillemet, een portret toegelaten. Teleurgesteld over de geringe waardering, trok Cézanne zich in de Provence terug, waar hij na de dood van zijn vader zonder geldzorgen kon leven. Gaandeweg maakte hij zich los van de impressionistische trant: de jaren 1878–1883 vormen een overgang tot Cézannes klassieke periode, waarin het met kleur modelleren van plastische vormen hem bezighield. De cirkel, kegel en cilinder vormden basiselementen in zijn composities. Telkens terugkerende thema’s zijn: landschap, stilleven, portret en later ook figuurstuk. Cézannes invloed op de moderne schilderkunst is bijzonder groot geweest.¨
Op het einde van zijn leven vond hij bij enkele jongere Parijse schilders de bewondering die hem zo lang was onthouden; hij kan worden beschouwd als een voorloper van de ‘Fauves’ in sommige schilderijen en als een voorloper van de expressionisten in andere. Ook de kubisten beschouwden hem als een van hun voorgangers in onze streken werd de Bergense School sterk door hem beïnvloed.
Cézanne en gli Artisti Italiani del ‘900
Tot 2 februari 2014
Complesso del Vittoriano
Via San Pietro in Carcere (Fori Imperiali / Piazza Venezia), Rome
Open van maandag tot donderdag van 9.30 tot 19.30 u.
Op vrijdag en zaterdag van 9.30 tot 23 u.
Op zondag van 9.30 tot 20.30 u.
Aangepaste tijden op de officiële feestdagen:
1 november 9.30 -23 u.
8 december 9.30 -20.30 u.
24 december 9.30 -15.30 u.
25 december 15:30-20.30 u.
31 december 9.30 -15.30 u.
1 januari 15:30-20.30 u.
6 januari 9.30 -20.30 u.
Laatste toegang een uur voor sluiting.
Klik hier voor alle verdere informatie
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 6 november 2013. Bekijk het origineel.