Vandaag begint de traditionele Maand van het Spannende Boek. In de oogst van dit jaar zitten verscheidene vlot weglezende thrillers die zich, uiteraard in navolging van de totaal overroepen De Da Vinci Code, afspelen in of rond Rome en/of Italië. In de komende dagen brengen we hieruit een kleine selectie, ook van lees- en kijkboeken die minder (ont)spannend dan wel wat leerrijker zijn. Vandaag: De Vaticaanse moorden (A Season for the Dead) van auteur David Hewson.
Professor Sara Farnese zit in de bibliotheek van het Vaticaan, wanneer een vroegere vriend binnenstormt met in de ene hand een pistool en in de andere een vuilniszak. Hij roept: ‘Het bloed van de martelaren is het zaad van de kerk’ en stort meteen daarna de bloederige inhoud van de zak op tafel. Kort daarna worden er in een nabije kerk twee lijken gevonden. De jonge rechercheur Nic Costa wordt op de zaak gezet,maar hij wordt door de Vaticaanse veiligheidsdienst meer tegengewerkt dan geholpen. In de weken daarop worden er meer moorden gepleegd, die allemaal een gelijkenis vertonen met het Martelaarschap van de Heiligen, een serie schilderijen van de zestiende-eeuwse kunstenaar Caravaggio. Een andere overeenkomst tussen de slachtoffers is hun relatie met Sara Farnese. Costa voelt zich ondanks alles tot haar aangetrokken, al weet hij dat Farnese hem niet alles vertelt. Zijn zoektocht om het patroon van leugens, bedrog en verraad te doorgronden, voert hem naar het binnenste van het Vaticaan,waar een bankschandaal een strijd heeft ontketend onder de kardinalen. Zowel het Vaticaan als de maffia én de Italiaanse justitie zoeken een zondebok. En deze zondebok weet, dat buiten de veilige muren van het Vaticaan
zonder enige twijfel een moordenaar op hem wacht…
Evenals het zoals gezegd overroepen De Da Vinci Code is De Vaticaanse moorden een thriller die een niet altijd even vleiend beeld geeft van de katholieke kerk. Maar De Vaticaanse moorden is wel beter geschreven dan het vehikel van Dan Brown en een stuk intellectueler dan Browns bestseller. Een ander verschil is dat David Hewson serieus aandacht besteedt aan de karakters. Het werd een roman met een schat aan historische details. Liefhebbers van geschiedenis en reizen zullen dit boek omarmen, maar ook degenen die houden van spanning en politieke samenzweringen komen ruimschoots aan hun trekken. En inderdaad, er is niets aan te doen: er zal door de Romeinse achtergrond en de link met het Vaticaan en Caravaggio ongetwijfeld een vergelijking worden gemaakt met de De Da Vinci Code of het Bernini Mysterie.
David Hewson is wel een schrijver die oog voor detail combineert met kennis van kunst en historie. De Eeuwige Stad komt onder zijn handen tot leven, de schilderijen van Caravaggio worden in wondermooie woorden uitgelicht en zelfs de delicate machinaties van het Vaticaan worden met kennis van zaken beschreven. Er zijn in dit genre al slechtere boeken geschreven.
Dit artikel verscheen oorspronkelijk op 1 juni 2005 op het Romenieuws-archief.