De regelmatige Romebezoeker heeft ze zeker al gezien: moderne fietsenrekken waar je met behulp van een elektronische kaart tweewielers kan ontlenen of opnieuw kan achterlaten. Dergelijke dienst werkt vlot in talrijke steden wereldwijd maar in Rome lijkt het niet echt te lukken.
De parkeerplekken voor de fietsen worden nauwelijks onderhouden en liggen er vaak verlaten bij. Dat komt niet omdat de fietsen niet worden ontleend. Ze worden gewoon niet teruggebracht. De bediening en de elektronica laat ook weleens te wensen over en soms is er sprake van regelrechte sabotage.
Het bikesharing-project werd op 13 juni 2008 door burgemeester Alemanno letterlijk in gang getrapt aan de Spaanse Trappen. De dienst begon met 200 fietsen die beschikbaar werden gesteld voor de inwoners en toeristen en dit via 19 automatische fietsverdeelrekken, verspreid over de hele stad, waarvan enkele in Ostia. Rome Bike werd toen gedurende zes maanden gelanceerd als experiment. Het Spaanse bedrijf Cemusa trad op als sponsor. Nadien nam de openbare vervoersmaatschappij ATAC de fietsverdeeldienst over.
Het gebruik van de fietsen kost 0,50 euro per half uur. Je kan de fiets maximaal 24 uur gebruiken. Vooraleer je de dienst kan activeren moet je eerst een waarborg betalen en een kaart kopen van 5, 10 of 20 euro bij een van de toeristische kantoren.
Tijdens de voorbije maanden was het echter bijna onmogelijk een fiets te vinden bij één van de officiële stelplaatsen. De fietsenrek aan Largo di Torre Argentina, toch goed voor 24 tweewielers, was permanent leeg. Het is al zeker twee maanden geleden dat hier nog een fiets heeft gestaan, aldus de zaakvoerster van een horecazaak aan de Via dei Cestari, hier vlakbij. Vermoedelijk zijn de fietsen gewoon gestolen.
Een zelfde verhaal hoor je aan Campo dei’ Fiori. In de rek waar plaats is voor een twintigtal fietsen bevindt zich geen enkele tweewieler. Integendeel, in de gemarkeerde openbare ruimte die anders wordt ingenomen door de fietsen parkeren nu gewoon auto’s. Romeinen grijpen hun parkeerplaats als ze die zien. Ook elders, op Piazza Colonna, aan het Pantheon, in de Via della Scrofa,… is het zoeken om ergens een fiets te vinden.
Als die er al is krijg je hem vaak niet uit het slot omdat de elektronica stuk is. Koppels of families die al eens zo’n fiets willen lenen hebben er bovendien meerdere nodig. Met één fiets kan de doorsnee toerist weinig aanvangen. De infobordjes met stadsplannetjes die de locaties van de diverse fietsenhaltes aanduiden zijn op sommige plaatsen vuil of besmeurd met graffiti of verf. Bij enkele rekken is de metalen buis die zorgt voor de vergrendeling van de fietsen doorgezaagd. Zo wordt ontlenen natuurlijk gemakkelijk.
Op een speciaal hotline-nummer en een website kan je de beschikbaarheid van de fietsen nagaan. In de voorbije jaren werden jaarlijks gemiddeld zo’n 150 fietsen aangekocht. Vorig jaar deed men een extra inspanning en werden er 400 nieuwe fietsen voorzien. Waar ze naartoe zijn is niet duidelijk maar de meeste lijken allemaal verdwenen. Op een aantal reservefietsen na zijn ze officieel vrijwel allemaal in gebruik, ook op de standplaatsen in Ostia.
Ook de handelaars gaan niet altijd vrijuit. Bars en restaurants moesten in sommige gevallen terrasruimte inleveren om de fietsenrekken een plaats te geven. Dat vonden ze niet prettig. Volgens Roma Mobilità werd de fietsendienst daarom hier en daar bewust gesaboteerd.
Tenzij iemand op heterdaad kan worden betrapt valt niemand met de vinger te wijzen, maar de harde strijd die soms moest worden gevoerd om de horecauitbaters te dwingen hun terrassen te beperken ten voordele van de fietsen spreekt volgens hen boekdelen.
Het mobiliteitsagentschap geeft de strijd nochtans niet op. In het najaar komt er een Europese aanbesteding om de stedelijke fietsendienst opnieuw te privatiseren. Er komen andere rekken, met een nieuw en functioneler beveiligingssysteem. De jaarlijkse kostprijs van de fietsendeeldienst – geraamd op zo’n 2 miljoen euro, zal volledig worden gedekt door reclame.
www.roma-n-bike.com
www.bikesharing.roma.it
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 19 december 2011. Bekijk het origineel.