In het oude Rome werd goud gebruikt om een heleboel huidproblemen en schimmelziekten te behandelen. En de Egyptische koningin Cleopatra zou steevast met een gouden masker hebben geslapen om haar schoonheid te bewaren. Waren die Romeinen dan zo naïef? Neen, zo blijkt. Want ook in onze moderne geneeskunde blijkt goud steeds meer een wondermiddel te zijn. Goud is bacteriebestendig en wordt vaak gebruikt voor implantaten die een hoog risico op infectie hebben, zoals in het oor. Verder wordt het voor de draden van pacemakers gebruikt en bij de behandeling van hartziekten. Ze zijn ook heel zichtbaar bij x-stralen. Een nieuwe chirurgische procedure voor prostaatkanker stopt drie kleine gouden balletjes in de prostaat. De positie van die balletjes kan gedetecteerd worden met x-stralen. Zo kunnen dokters de positie van de prostaat bepalen tot op 2 of 3 millimeter. Verder heeft goud ontstekingsremmende eigenschappen. Zo worden samenstellingen met het edelmetaal in medicijnen gebruikt om reumatoïde artritis te behandelen.
De laatste paar decennia ontdekten artsen de voordelen van goud als behandeling van HIV en kanker. Momenteel gebeuren er experimenten met goud als kankerbehandeling, omdat het minder neveneffecten zou hebben dan de huidige chemotherapie. Verder is goud in combinatie met een ander medicijn effectief bij HIV-behandelingen, het helpt te voorkomen dat de ziekte het immuunsysteem aanvalt. De Romeinen waren dus nog niet zo dom bezig toen ze probeerden goud medicinaal te gebruiken. Maar ook Cleopatra had goede adviseurs.
Goud wordt tegenwoordig ook vaak gebruikt in schoonheidsbehandelingen die de huid verjongen. Hoewel weinig wetenschappelijke studies de voordelen van goud voor de huid bewijzen, beweren velen dat goudtherapieën effectief werken. Goud zou de afname van collageen en elastine vertragen en zo een hangende huid voorkomen. Verder zou het de groei van de cellen in de diepste laag van de huid vernieuwen tot gezonde, stevige cellen en zo voor een strakker effect zorgen. Het zou de ontsteking en ouderdomsvlekken tegen gaan, met een stralend effect als gevolg. Cleopatra had het moeten horen!
Er bestaan ook plastische ingrepen met goud. Zo is in Rusland en Japan de inplanting van gouden draden heel populair. In Groot-Brittannië is er een schoonheidsbehandeling waarbij goud in een soort van netstructuur onder de huid wordt ingeplant. Dit biedt ondersteuning aan de huid en wekt de productie van collageen en elastine op rond het netwerk. Er ontstaan nieuwe bloedvaten rond het gebied, de huid wordt steviger en dikker en heeft een betere bloedtoevoer. Het gouden netwerk kan tot 10 jaar effect hebben. Een minder drastische procedure is anti-aging accupunctuur met door goud bezette naalden, ook dit wordt in Groot-Brittannië uitgevoerd. In Amerika begint het een rage te worden om colloïdaal goud in te nemen. Het zou gelukkig en gezond maken en ook, naar wordt verteld, de intelligentie met 20% verhogen. Daartoe worden doses goud ingenomen die de hoeveelheid goud die van nature in het lichaam aanwezig is vele malen overstijgen. Gezond is dat echter niet.
Voor het menselijk lichaam is zuiver goud onschadelijk en de meeste goudverbindingen zijn niet bijzonder giftig. Lever- en nierbeschadigingen, dermatitis en colitis kunnen echter ontstaan bij relatief hoge doses goudverbindingen (in de orde van grootte van wekelijks enkele tienden van een gram) zoals nodig bij de behandeling van reumatoïde artritis. Colloïdaal goud kan worden opgenomen door zogenaamde macrofagen, cellen die een belangrijke rol spelen bij het op gang houden van ontstekingsprocessen (zoals bij reuma), waarna deze worden gedood (en de ontsteking wordt geremd). Hiertoe wordt dit goud veelal geïnjecteerd in patiënten (omdat relatief hoge doses nodig zijn voor effect). Verder kan goud (als zogenaamd spore-element) een belangrijke positieve rol spelen voor allerlei enzymatische processen; en dit kan waarschijnlijk optreden bij lage hoeveelheden in lichaam. Het menselijk lichaam (bij een gewicht van 70 kg) bevat van nature ongeveer 0,2 mg goud.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 2 juli 2008. Bekijk het origineel.