Geen enkele Italiaan kan functioneren zonder een regelmatige stop aan de koffiebar, voor een snelle espresso, een cappuccino of een andere koffielekkernij. Vergeleken met de prijzen in onze gewesten is een kopje koffie in Italië zelfs niet duur. Ook in hartje Rome betaal je voor een koffietje gemiddeld niet meer dan 70 tot 90 cent, vooropgesteld natuurlijk dat je niet plaatsneemt op een terrasje of je op een stoel zet in een deftige salon. We hebben het over de standaardprijzen, rechtstaand aan de bar.
Toch steeg de prijs voor een kopje koffie vorig jaar met zo'n 13 procent. Vooral in de grotere steden zoals Rome, Bologna en Milaan gingen de prijzen de hoogte in. Dat werd vastgesteld door een consumentenorganisatie die de prijzen in 90 koffiebars vergeleek met die van een jaar eerder. De koffie was gemiddeld 10 cent duurder geworden. Er zijn in Italië natuurlijk nog veel zaken waar de prijs een aanzienlijk stuk lager ligt, zeker buiten de steden. Sinds 2006 bedraagt de aanbevolen prijs voor een kopje koffie maximaal 95 cent. Verwacht wordt dat die richtprijs binnenkort wordt opgetrokken tot 1,10 euro. Wat dus niet wil zeggen dat je die prijs overal zal betalen, want de verwachting is dat heel wat uitbaters de psychologische drempel van 1 euro voorlopig niet zullen durven overschrijden.
Dezelfde organisatie berekende ook dat dat de maximale productieprijs van een espresso 31 cent bedraagt. Uitgaande van een gemiddelde prijs van 85 cent betekent dat een winstmarge van meer dan 100 procent. Volgens de onderzoekers kan je uit een kilo koffie (kostprijs ongeveer 15 euro) 166 kopjes espresso produceren, dus aan 0,09 cent per tasje. De organisatie rekende ook 0,06 cent mee in voor suiker en slijtage van de koffiemachine en 0,16 cent voor de personeelskosten. Zo kwam men dus aan 31 cent.
Ondertussen staat de koffieprijs op de grondstoffenbeurs op het hoogste peil sinds 12 jaar. Dat betekent dat koffie binnenkort wat duurder wordt. Sinds begin juni is koffie al ruim 40 procent duurder geworden. Oorzaken van die forse prijsstijging zijn de grote vraag, de beperkte voorraden, en de vrees dat er op korte termijn een tekort zal ontstaan aan koffiebonen van hoge kwaliteit. Er wordt ook gevreesd voor een beperkte productie in Latijns-Amerika, als gevolg van de zware regenval in belangrijke koffielanden als Brazilië – de grootste koffieproducent ter wereld – en Colombia.
De prijs die de consument betaalt voor een pakje koffie, wordt echter door veel meer factoren bepaald dan alleen maar de prijs van de ruwe koffiebonen. Er is een gewichtsverlies van 18 tot 20 procent door het branden van de bonen. Dan moet je ook nog rekening houden met de productie- en verpakkingskosten, de btw en accijnzen, de distributiekosten in de verkoop, enz. Dat alles maakt het bijna onmogelijk om in het algemeen te zeggen in welke mate de prijs van de ruwe koffie nog doorweegt in de eindprijs voor de consument. Dat verschilt heel sterk, naargelang de kwaliteit van de koffie, het soort verpakking, enz. In Italiaanse bars worden dagelijks tussen de 70 en 75 miljoen kopjes espresso gedronken. De Italiaanse koffiesector draait een jaarlijkse omzet van ongeveer 600 miljoen euro.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 24 november 2010. Bekijk het origineel.