Het is een publiek geheim dat toeristen jaarlijks aardig wat geld achterlaten in de Trevifontein. Dieven weten dat natuurlijk ook. Het is in Rome alleen de kunst de muntstukken ongezien uit de fontein te halen. Roberto Cercelletta (58) – bijgenaamd d’Artagnan – was niet aan zijn proefstuk toe en heeft al al enige tijd gespecialiseerd in de geldbron die Trevi heet. Toch kon hij nooit echt worden betrapt op het stelen van de munten die toeristen de hele dag door in de fontein gooien. Hij kreeg wel al meerdere waarschuwingen. Nu werd d’Artagnan door agenten van de Gruppo Centro Storico op heterdaad betrapt. Hij had voor maar liefst 618 euro munten op zak. Een muntje werpen in de Trevi zou een terugkeer naar Rome garanderen en veel toeristen doen dat dan ook.
De aanhouding kon gebeuren nadat agenten hem zowat de hele nacht ongezien volgden en de man bij dageraad effectief het geld bij elkaar begon te harken in de fontein. Toen hij betrapt werd probeerde d’Artagnan zich nog gauw te ontdoen van de munten die hij in een geïmproviseerde buidel, gemaakt van zijn hemd, met zich meedroeg. Maar het resterende deel dat nog in zijn zakken zat, volstond ruimschoots als bewijs. Behalve een heleboel euro’s was de man ook in het bezit van Japanse yen, Russische roebels, Braziliaanse reals en nog vele andere valuta. Die konden alleen maar uit de Trevifontein komen. De dief werd overgebracht naar het politiekantoor in de Via di Montecatini.
De opbrengst van de munten uit de fontein gingen vroeger naar het Rode Kruis en ook de restauratie van de fontein werd er ooit mee bekostigd, maar tegenwoordig wordt het geld gebruikt om de huurwoningen van drie families te helpen betalen, de exploitatie van een sociaal café te bekostigen, een sociale winkel voor minder begoede gepensioneerden open te houden, en voor nog enkele kleinere goede werken. De magistraat die de aanhouding van Cercelletta bevestigde, tilde zwaar aan de diefstal omdat de man geld rechtstreeks geld van de gemeenschap ontvreemdde.
De gewoonte om muntjes in de Trevi-fontein te gooien dateert uit 1870, maar het ervan gebruik werd pas echt beroemd door de film Three Coins in the Fountain van Jean Negulesco (uit 1954). Volgens de overlevering moet men met de rug naar de fontein gaan staan. Rechtshandigen gooien de munt over de linkerschouder. Men mag zeker niet achteromkijken. Wie dat doet, zou gegarandeerd terugkeren naar Rome, al lukt dat ook wel zonder muntjes te gooien…! Jaarlijks worden in de Trevi zo’n 9.000 tot 10.000 kilo munten gegooid. Vóór de invoering van de euro had je ongeveer evenveel lires als vreemde valuta, tegenwoordig bestaat het overgrote deel van de buit uit euromuntjes. De stadsdiensten maken op regelmatige tijdstippen de fontein leeg en geven het bassin dan meteen een kleine poetsbeurt, zelf op muntjesjacht gaan is uiteraard ten strengste verboden.
De Trevifontein werd pas echt wereldberoemd door Federico Fellini’s film La Dolce Vita, met in de hoofdrollen Marcello Mastroianni en Anita Ekberg, waarbij deze laatste het bekken van de fontein in wandelen. Claudia Schiffer deed dat in 1994 nog eens dunnetjes over in een videoclip tijdens een stunt van het modehuis Valentino. In de film C’erevamo tanti amati (1975) laat regisseur Ettore Scola een groepje vrienden langs de fontein wandelen, net op het ogenblik dat Fellini zijn beroemde scène aan het draaien is. Een schitterend filmmoment.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 24 maart 2010. Bekijk het origineel.