Het Museo Centrale del Risorgimento di Roma zit al sinds juni 2019 zonder directeur. Die moet aangesteld worden door de minister van Cultuur, maar de benoeming laat eindeloos op zich wachten. Dat is op zich niets nieuws of bijzonders bij de bureaucratische Italiaanse overheid, maar als gevolg daarvan is het museum ook al anderhalf jaar gesloten. Bovendien wordt het museumpersoneel sinds juli niet meer betaald omdat nu ook het werkingsbudget bevroren is.
De zeven medewerkers van het museum komen iedere dag trouw naar het kantoor in het museum om hun wetenschappelijk onderzoek voort te zetten of om didactische teksten te schrijven. Ondanks de actuele strenge virusmaatregelen, waarbij thuiswerk zoveel mogelijk wordt opgelegd, en het feit dat ze al meer dan vijf maanden geen loon meer hebben ontvangen, komen ze toch werken. Telewerk is voor hun beroepsgroep niet voorzien.
Iedereen wacht op de benoeming van een nieuwe directeur en het bijhorende nieuwe statuut voor het museum dat het ministerie van Cultuur moet toekennen. Daardoor ligt de werking van het hele complex al vele maanden stil. De kunsttentoonstellingen en seminaries die hier regelmatig plaatsvinden in de afzonderlijke Brasini-vleugel van het gebouw zijn opgeschort, net als de educatieve bezoeken die scholen hier regelmatig organiseerden.
Een lang verwachte uitgave met de geschriften van Giuseppe Garibaldi is helemaal klaar, maar die kan niet worden gepubliceerd omdat alleen de directeur toegang heeft tot de financiële middelen van het museum.
Minister van Cultuur Dario Franceschini kreeg al meermaals vragen vanuit het parlement en van de vakbonden die het museumpersoneel vertegenwoordigen. Tot nog toe zonder gevolg, al liet de minister weten dat hij op de hoogte is van de situatie. Waarom nog altijd geen nieuwe directeur werd benoemd is niet bekend. Er spelen ongetwijfeld politieke motieven, maar het blijft gissen naar de ware reden van het langdurige uitstel.
De zeven werknemers van het Museo Centrale del Risorgimento di Rome hebben nu een online petitie gelanceerd en ook de pers ingeschakeld om de toestand aan te klagen. Ze willen dat er een einde komt aan de politieke impasse die heeft geleid tot de sluiting van een instelling die volgens hen onmisbaar en fundamenteel is voor het historische geheugen van Rome en Italië. Ze hopen dat de situatie zo snel mogelijk wordt opgelost.
Het museum bevindt zich in een een gebouw links van het Vittoriano, aan de Via di San Pietro in Carcere. Het is in feite de achterzijde van de Santa Maria in Aracoeli-basiliek. De tentoonstellingsruimte werd in 1935 opgericht maar is pas in 1970 geopend voor het publiek.
Het museum is gewijd aan het Risorgimento, de periode van de eenmaking van Italië, die begon in 1820 met opstanden in Napels en Piemonte en voltooid werd in 1870 met de inname van Rome door de Italianen. Het museum neemt er ook nog de periode tot aan de Eerste Wereldoorlog bij. Er worden onder meer schilderijen, sculpturen, documenten (brieven, dagboeken en manuscripten), tekeningen, gravures, prenten, maar ook wapens en vlaggen getoond.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 5 december 2020. Bekijk het origineel.