De archeologische site Ostia Antica krijgt een nieuw onthaalcentrum dat bezoekers beter kan opvangen. Ook de parkeerzone wordt gemoderniseerd. Uniek is dat het niet om zomaar een nieuwbouw gaat. Onthaal en ticketverkoop worden ondergebracht in de reconstructie van een groot mausoleum uit de 2de eeuw. De opbouw daarvan gebeurt met monumentale marmeren blokken die zich al meer dan dertig jaar vlakbij de ingang van de site bevinden. Archeologen zullen samen met de aannemer het gigantische mausoleum reconstrueren. De marmeren fragmenten en steenblokken werden in het begin van de jaren ’80 gedumpt als afval en zijn al die tijd langs de Via del Mare blijven liggen.
In de toekomst zullen bezoekers in Ostia Antica dus worden verwelkomd in een voormalig grafmonument, dat destijds werd opgericht voor een ongetwijfeld rijk en beroemd persoon van wie men tot op heden de identiteit nog niet kon achterhalen. Voor het project wordt uit diverse fondsen in totaal 2,8 miljoen euro bij elkaar gebracht. In het gebouw is behalve een onthaalloket, ook een kleine boekwinkel en een toilet voorzien. De werken beginnen in december en moeten klaar zijn tegen de zomer van 2013.
Een deel van het voorziene budget zal ook worden gebruikt voor het herstel van de gemeenschappelijke muren tussen het amphitheater en Porta Marina, in het bijzonder van de buitengewone mozaxefeken in de Thermen van Neptunus. In Ostia Antica zijn talrijke vloermozaxefeken te bewonderen. In de oudheid werden mozaxefeken gebruikt als vloerversiering. De Romeinen gebruikten beton als basismateriaal, waarop een mozaxefek van glas, steen, keramiek en andere materialen werd gelegd.
Begin volgende maand wordt ook begonnen aan de ontsluiting van de markthal van Trajanus die tot nog toe gesloten bleef voor het publiek. Dit ongewone monument van meer dan 10 meter hoog dateert uit de 2de eeuw. Directeur Angelo Pellegrino hoopt het gebouw binnen een jaar te kunnen openen voor bezoekers. Binnen een paar weken beginnen ook de opgravingswerken in Parco dei Ravennati, het archeologische gebied tegenover de burcht van paus Julius II (1483×961486), dat wat verderop gelegen is.
De ongeveer 80 ha grote archeologische site van Ostia Antica staat in de top vijf van werelderfgoed. Een bezoek aan deze unieke plek uit de oudheid voor elke Romeliefhebber een absolute must. De oude Italiaanse havenstad Ostia is omstreeks 640 v. Chr. ontstaan. Het was een aanvoerhaven voor graantransporten uit Sicilixeb en Sardinixeb en diende als oorlogshaven voor Rome. In de 9de eeuw werd de haven vernietigd, maar in de middeleeuwen opnieuw in gebruik genomen. Door verzanding is de voormalige havenstad vandaag meer dan 3 km van de zee verwijderd.
Door regelmatige opgravingen sinds 1870 en vooral vanaf 1909 is momenteel driekwart van de oude stad blootgelegd en gedeeltelijk gerestaureerd. De kunst- en gebruiksvoorwerpen die tijdens de diverse opgravingscampagnes werden ontdekt zijn ter plaatse te bekijken in een museum dat zich op de archeologische site bevindt. Het kosmopolitisch karakter van de haven met haar kantoren van handelscorporaties uit het hele Middellandse-Zeegebied blijkt uit de veelheid van uitheemse heiligdommen (o.a. van Isis en Mithras), fora en marktpleinen, theater, horrea (graanpakhuizen), tabernae (winkels) en thermopolia (kroegen). Opmerkelijk zijn de grote blokken flatwoningen, soms met een gemeenschappelijke tuin in het midden, die in baksteen waren opgetrokken (insulae). Mozaxefeken en wandschilderingen verlevendigden de interieurs.
Op het grootste marktplein hadden mozaxefekvloeren een met de latere uithangborden vergelijkbare functie voor de verschillende groepen kooplui uit het gehele rijk. Toen Ostia op het hoogtepunt van haar bloei was (begin 2de eeuw) woonden er naar schatting 50 000 mensen. Een nieuwe, maar korte periode van opbloei kende de stad in het begin van de 4de eeuw. Daarvan getuigen luxueuze, grootscheeps aangelegde villa’s met nymphaea (fonteinen), mozaxefeken, enz. en een vroeg-christelijke, door Constantijn de Grote gebouwde basilica.
Op een eiland tussen de zee en de beide mondingen van de Tiber ligt de begraafplaats met tal van interessante kleine grafgebouwen. Ostia heeft de regelmatige stadsaanleg x96 met loodrecht elkaar kruisende hoofdstraten (cardo en decumanus) in het midden x96 steeds behouden. De eerste uitbreiding vond de plaats in het eerste kwart van de 1ste eeuw v.C. Uit beide perioden zijn gedeelten van de stadsmuur en de poorten bewaard gebleven.
Volgens de overlevering was de vierde koning van Rome, Ancus Marcius (ca. 630 v. C.), de stichter van Ostia, maar andere bronnen dateren het ontstaan in ca. 338 v. C. Ook archeologische gegevens wijzen op een nederzetting uit de 4de eeuw v. C., die de oude Latijnse havenstad Antium (338 v. C. door Rome onderworpen) gedeeltelijk moest vervangen. Behalve door de grote zoutketen (salinae) en als oorlogshaven (vooral in de Tweede Punische Oorlog (218×96201) kwam Ostia al vroeg tot bloei als overslagplaats voor de graanvoorziening van Rome. Nadat de stad in de burgeroorlog door Marius was verwoest, werd zij door Sulla herbouwd en gemoderniseerd, met o.a. ruime nieuwe stadsmuren.
Haar grootste uitbreiding en vernieuwing kreeg zij echter in de keizertijd, vooral sinds Claudius de haven 5 km naar het noorden van de oude Tibermond verplaatste. Deze nieuwe haveninstallaties (Portus Augusti of Portus Romanus), waaraan in 42 n. C. werd begonnen, werden door keizer Nero in 54 na C. opengesteld en door keizer Trajanus in 106 met een bassin vergroot. Trajanus gaf tevens, wegens de verzanding van de oude Tibermond, de rivier een nieuwe uitweg naar zee door een kanaal (fossa Traiana), waardoor een kunstmatig eiland in de Tiberdelta ontstond (het Insula sacra, die als begraafplaats werd gebruikt). Mede door de toenemende verzanding ook van de nieuwe Tibermond begon eind 4de eeuw Ostia’s verval: het werd herhaaldelijk geplunderd en vrijwel verlaten. In de middeleeuwen werden de ruxefnes als marmergroeven gebruikt.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 25 oktober 2012. Bekijk het origineel.