Hoe zou het ondertussen zijn met de geplande restauratie van het Colosseum die ongeveer een jaar geleden werd aangekondigd en die het voorbije najaar had moeten beginnen? Het is een vraag die heel wat Romeinen zich stellen. Zoals het vaak gaat in Italixeb hebben “onverwachte administratieve problemen” de nodige vertraging veroorzaakt. Zopas werd aangekondigd dat de restauratie van het Flavische amphitheater in maart 2012 eindelijk van start zal gaan. Als het bij die zes maanden vertraging zal blijven mag Rome nog van geluk spreken. Zoals bekend wil de Italiaanse ondernemer Diego Della Valle de restauratie in z’n eentje betalen. De kosten van het project worden geraamd op 25 miljoen euro.
Als alles goed gaat zullen binnen een drietal maanden dus de eerste steigers en stellingen rond het Colosseum verschijnen. Het gaat vooral om de reiniging van de gevels en een heleboel kleinere herstellingen zowel aan de binnenzijde van het gebouw. Ook worden de smeedijzeren hekken rond het gebouw vernieuwd en wordt het tweede ondergrondse deel aangepakt.xa0Er komt tevens een nieuw servicecentrum waarin onthaal, kassa, toiletten en een boekhandel worden ondergebracht. Het restauratieproject zal tenminste tot het voorjaar van 2014 duren. Al die tijd zal het Colosseum toegankelijk blijven voor het publiek. Het Flavische amphitheater lokt ruim 5 miljoen bezoekers per jaar.
De sponsordeal die het ministerie van Cultuur met Diego Della Valle sloot is uniek voor Italixeb en is waarschijnlijk ook wereldwijd nooit eerder toegepast. Critici stellen zich nu al de vraag hoe de man de ijzersterke naam en marktwaarde van het Colosseum gaat uitspelen wanneer hij gedurende enige tijd over de rechten ervan mag beschikken. Het staat al vast dat de sponsor zijn logo(‘s) mag drukken op de toegangskaartjes voor het Colosseum.xa0Hij krijgt bovendien de exclusieve rechten over de beelden van de restauratie en de sponsor mag in beperkte mate reclame maken op het Colosseum zelf. Die moet wel passen “binnen het belang en de uiterlijke waardigheid van het Colosseum”, zo staat omschreven in het lastenboek. Op de steigers zullen bijvoorbeeld geen bedrijfslogo’s te zien zijn. Della Valle zal ook verantwoordelijk zijn voor het gespecialiseerde aannemingsbedrijf dat de restauratie zal uitvoeren. Die firma zal tijdens de werken echter altijd onder toezicht staan van inspecteurs, architecten en archeologen.
Met een marktwaarde van 91 miljard euro staat het Colosseum op nummer 1 in Italixeb. Het Flavische Amphitheater behoort daarmee tot het duurste culturele erfgoed van het land. De berekening werd een tijdje geleden gemaakt in een studie van de Kamer van Koophandel in Monza. De marktwaarde van de monumenten is berekend op basis van de waarde van de immobilixebn, de jaarlijkse omzet en bijkomende factoren zoals het aantal bezoekers.xa0De Vaticaanse Musea met de bijhorende kunstcollectie staan op nummer 2 in dezelfde lijst, met een marktwaarde van 90 miljard euro. De top vijf omvat voorts nog de dom van Milaan (82 miljard), de archeologische site van Pompei en de San Marcobasiliek in Venetixeb. Op zes staat het Uffizi in Firenze.
Diego Della Valle (xb01953) is een uitstekende ondernemer maar helemaal onbesproken is hij niet. Het is de man achter ondermeer de merken Tod’s, Hogan, Fay, Roger Vivier en Schiaparelli, zeg maar schoenen, handtassen, jassen en accessoires. Della Valle is eigenaar van verscheidene luxueuze villa’s, beschikt over meerdere Ferrari’s en vertrouwt in de praktijk op een team dat probleemloos de diverse afdelingen van zijn bedrijvengroep leidt. Voor Hogan laat hij zich bijstaan door zijn zoon Emanuele.xa0Hij is tevens de ex-president van ACF Fiorentina. Tijdens zijn aanstelling keerde Fiorentina terug in de Serie A. In 2006 werd hij schuldig verklaard aan betrokkenheid bij het grootste voetbalschandaal dat Italixeb ooit heeft gekend en kreeg hij een celstraf van 3 jaar en 9 maanden. In 2007 werd die straf teruggebracht naar 8 maanden en uiteindelijk werd Della Valle alleen nog maar aangeklaagd voor het schenden van artikel 1 (sportieve loyaliteit), waardoor hij enkel schuldig blijft aan sportieve fraude.
Diego Della Valle groeide op tussen het leder. Zijn grootvader Filippo begon een bescheiden schoenbedrijfje in de Marche, in de buurt van Ancona. Zijn vader, Dorino, slaagde er in de jaren vijftig en zestig in om het bedrijf fors te laten groeien. Diego stond te trappelen om in de zaak te komen, maar zijn vader verhinderde dat. Hij moest en zou rechten studeren. Dat deed hij, maar zonder al te veel resultaat. Uiteindelijk belandde Diego, eind jaren zeventig, toch in het bedrijfje van zijn pa, en mocht hij er zich inlaten met internationale expansie. Dus trok hij naar Amerika.
Een juiste keuze, zo bleek, want hij stond er op een dag oog in oog met een man die wel iets bijzonders aan de voeten had. Niet het schoeisel zelf, maar de achterkant en de hiel waren Della Valle opgevallen. Die stonden namelijk vol rubberen studs, waardoor een chauffeur meer grip had op de pedalen van zijn auto. Della Valle ging op zoek naar de maker van de schoenen, kocht het bedrijf en liet de schoen een complete metamorfose ondergaan, weliswaar met behoud van de noppen. Hij riep de naam JP Tod’s in het leven, en stuurde het hoogst comfortabele schoeisel naar de Italiaanse modemakers Krizia en Gianfranco Ferrxe9, die de schoenen prompt mee op de catwalk stuurden. Het ontging de Italiaanse pers niet.
Nog meer succes had hij toen wijlen Gianni Agnelli, toen nog de baas van Fiat, met een paar Tod’s aan de voeten verscheen. Nog later ontdekten ook Caroline Van Monaco en Catherine Deneuve de makkelijke Tod’s. De pers raakte steeds meer gexefnteresseerd en Della Valle begreep dat vip-spotting geen slechte zaak was voor zijn bedrijf. Hij doet het trouwens nog steeds. Niet veel later introduceerde hij het nog iets sportievere Hogan en startte hij met eigen winkelconcepten. Vandaag heeft Tod’s wereldwijd honderden winkels. Sinds november 2000 staat het bedrijf genoteerd op de beurs van Milaan.
Ook de omzet van Hogan gaat in stijgende lijn, net als Fay. Dat laatste label startte met uitsluitend jassen, en wilde vooral uitmunten in kwaliteit en comfort. Mooie maar duurzame materialen, een comfortabele snit, en toch dat extraatje dat mensen over de streep trekt. Tot enkele jaren geleden was het een gewoon Italiaans label in het segment ‘buitenkleding voor heren’, vandaag is het marktleider in Italixeb, met eigen winkels in talrijke steden en een flagship store in de prestigieuze Via Della Spiga in Milaan.xa0Bovendien heeft het label in nauwelijks enkele jaren tijd honderden multimerkzaken als bevoorrechte partners gekozen, verspreid in vele landen, waaronder ook Belgixeb. Diego Della Valle is nooit een man geweest van het snelle geldgewin. Hij kiest voor groei, dat wel, maar hij zoekt in ieder land gewoon naar de beste winkels op de beste locaties en laat zo de omzet geleidelijk maar zeker stijgen.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 20 december 2011. Bekijk het origineel.