Sinds 1895 worden er in de oneven jaren in Venetië kunstbiënnales georganiseerd. Begin jaren tachtig kwam er een aparte architectuurbiënnale die afwisselend met de kunstbiënnale in de even jaren wordt gehouden. Het Padiglione Italia is het oudste onderdeel van de biënnale. Hier omheen is de Giardini aangelegd, een park met landenpaviljoenen. De thematische hoofdtentoonstelling is ondergebracht op de nabijgelegen oude marinebasis in de Corderie van de Arsenale, een voormalige touwslagerij. Op de kleine deeltentoonstelling Uneternal City is een poging gedaan om met het centrale ‘Out There: Architecture Beyond Building’ thema het thema “stad” te lijf te gaan. Directeur Aaron Betsky wilde op deze elfde aflevering van de architectuurbiënnale van Venetië nieuwe inhoud geven aan het begrip architectuur: “Architectuur is niet hetzelfde als bouwen. Gebouwen zijn objecten. Architectuur moet de dode betonnen karkassen ontstijgen en de ruimte om ons heen betekenis geven” zegt hij.
Daarom werd aan twaalf internationale ontwerpers, waaronder heel wat bureaus uit Rome, gevraagd hoe een thuisgevoel kan ontstaan in de uitwaaierende suburbane gebieden rond de eeuwige stad. De ingediende volkomen utopische visies voor dit nieuwe Rome tonen de nodige maatschappijkritiek maar leveren alles behalve praktische oplossingen. Kunstzinnig zijn ze wel. De architect als artiest, sommigen van hen zullen allicht vereerd zijn!
Het gaat om de volgende architectenbureaus: BIG – Bjarke Ingels Group (Kopenhagen); Centola & Associati (Salerno – Rome); Clark Stevens – New West Land (Topanga, Californië); Delogu Associati (Rome); Giammetta & Giammetta (Rome); Koning Eizenberg Architecture (Santa Monica, Californiië); Labics (Rome); MAD (Beijing – Tokyo); n!studio (Rome); Nemesi (Rome); t-studio (Rome) en West 8 (Rotterdam – Brussel). Elk bureau kreeg een eigen gebied om te verkennen. De bedoeling was een Rome van de toekomst te verbeelden, waarbij de architecten nieuwe blikvelden op het landschap en de veranderende realiteit moeten openen.
West 8 Urban Design & Landscape Architecture is één van de deelnemers aan de Biënnale. Het Rotterdamse bureau presenteert er de ‘Valley of Desire’, als onderdeel van de tentoonstelling Uneternal City. Thirty years after Roma interrotta. De ‘vallei van verlangen’ is bedoeld als tegengif voor de “verstikkende ervaring” van een bezoek aan de Italiaanse hoofdstad. “Verstikkend” mag je in dit geval positief bekijken. West 8 noemt Rome een stad die “gegijzeld” is door zijn symbolen. De bezoeker raakt ademloos, uitgeput en zelfs depressief door de schoonheid en ultieme rijkdom van de stad. Voor een doorsnee mens teveel om te bevatten. De veertig kilometer lange ‘Valley of Desire’, fictief gelegen langs de rivier Ariene, vormt volgens de omschrijving “een hedendaagse Tuin der Lusten voor fantasieën en gewekte zintuigen”.
Om deze imaginaire vallei te doorkruisen, zijn er houten brommertjes en fietsen beschikbaar op verschillende plaatsen langs de route tussen het “Colosseum” en de “Villa d’Este”. Begeleid door het geluid van water en kleurig gereflecteerd licht ontdekken bezoekers verschillende plekken en ontsnappen ze aan de beperkingen van de stad. Als je deze uitleg van de architecten maar niets vindt en het allemaal eens liever met eigen ogen wil zien: de speciale tentoonstelling is, net als de gehele Biënnale, nog tot 23 november 2008 te bezoeken in Venetië. Net als bij het filmfestival, dat jaarlijks in Venetië plaatsvindt, worden er tijdens de Biënnale Gouden Leeuwen uitgereikt. Dit jaar ontvingen het Poolse paviljoen en de installatie van Greg Lyn een Gouden Leeuw. Frank O. Gehry en architectuurhistoricus James S. Ackerman ontvingen een Gouden Leeuw voor ‘lifetime achievement’.
http://www.labiennale.org/en/architecture/
http://www.labiennale.org/en/architecture/exhibition/en/62184.html
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 30 september 2008. Bekijk het origineel.