Rome loopt vol met vreemde figuren. Sommigen lijken zo uit een film gestapt, anderen lopen door hun uiterlijk zodanig in de kijker dat ze onlosmakelijk verbonden zijn met het straatbeeld. De dag dat ze er niet meer zijn mis je ze. De meesten krijgen van de lokale bevolking automatisch een bijnaam. Due Cani bijvoorbeeld, een struise vent met tatoeages op de armen, komt nooit op straat zonder twee schattige witte poedels aan de leiband. Niet lachen. Als je zo’n rare figuur niet kent zou het je weleens kunnen verbazen met wie je te maken hebt. Dat gebeurt zeker wanneer je Ferdinando Codognotto ontmoet.
Weinigen beseffen het maar de Maestro, zoals hij wordt genoemd, is wereldwijd bekend in het culturele milieu en de kunstwereld. Zijn houten kunstwerken zijn gegeerd door musea en particulieren, niet alleen in Rome of Europa maar ook in Amerika en Japan. Nochtans kan je in Rome zomaar op bezoek bij deze prettig gestoorde illustere beroemdheid. Je bent wellicht al vaker voorbij zijn atelier gewandeld zonder het te beseffen wie er binnen zit. Nu ja, atelier… Sommige mensen zouden het eerder een georganiseerd rommelwinkeltje noemen, Codognotto zelf omschrijft het als zijn laboratorium. Met wat geluk is hij in een spraakzame bui en maakt hij koffie voor je. Als hij zijn apparaat tenminste kan vinden.
Het atelier-labo van de Maestro bevindt zich in de Via Pianellari, niet ver van Piazza Navona. Zodra je in de straat bent begin je vreemde zaken te ontdekken. Het lijkt wel of de omgeving subtiel afwijkt van het gewone. Ingrepen van de Maestro? Het kan bijna niet anders. De apotheose volgt op het kruispunt, vlakbij het atelier. De straatnaamborden zijn opeens van hout. Dit hoort meer thuis in Oostenrijk dan in Rome. Bovendien blijven de schaarse toeristen vol vertwijfeling staren naar de grote verzameling bordjes die plots allemaal op één plek hangen en alle richtingen uitwijzen. Vertwijfeld worden er stadsplannetjes bovengehaald, de verwarring is groot. Codognotto, uiteraard de maker van de bordjes, grijnst vergenoegd door het raam. Inderdaad, de man zit hier vlakbij. Zijn naam staat in grote letters op de deur.
Op de muren aan de buitenzijde hangen door de zon gebleekte artikels uit kranten en tijdschriften. Over hemzelf natuurlijk, wie anders. Codognotto bij zijn houten reuzenpaard. Codognotto die wordt ontvangen door de paus. Codognotto bij een of andere president. Codognotto aan het werk. Als het krantenpapier van ouderdom naar beneden valt plakt hij een nieuwe lading proza tegen de muur. De talloze artikels die over hem verschijnen vindt de Maestro onbelangrijk. Maar als ze even kunnen helpen om de aandacht te trekken van een kunstliefhebber is dat graag meegenomen. De wondere, magische wereld van Codognotto staat vol slim gemaakte houten kunstwerken, klein en groot. Voortdurend bedenkt hij nieuwe originele dingen die hij vervolgens laat ontstaan uit een eenvoudige blok hout. Wat Maestro Codognotto doet is niet zomaar wat hout snijden. Als je zijn werken bekijkt weet je waarom.
Ferdinando Codognotto werd geboren op 4 april 1940 in San Donà di Piave (Veneto). Hij studeerde aan de Ecole d’Art in Venetië en verhuisde daarna op nog jonge leeftijd naar Rome. Zijn atelier-laboratorium bevindt zich aan de Via dei Pianellari 14 waar hij regelmatig te vinden is. De Carpoint aan de Via Pontina 343 ten zuiden van Rome stelt regelmatig werk van hem tentoon en is dagelijks te bezoeken van 9 tot 19.30 u.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 18 september 2009. Bekijk het origineel.