11 april 2024 —
Slechts een paar stappen van de Trevifontein verwijderd ligt de prachtige Galleria Sciarra. Eigenlijk is het de binnenkoer van een privé palazzo, maar tijdens de kantooruren is de doorgang vrij toegankelijk vanuit de Via Marco Minghetti en vanuit de Via dell’Umiltà / Piazza dell’Oratorio.
Beschermd door een vierkante koepel van gietijzer en glas zijn de vier binnengevels in 1886-1888 volledig gedecoreerd in Libertystijl, met één centraal thema: de lofprijzing van de Vrouw.
Artistiek gezien is de galleria bijzonder knap. De reliëfs zijn vervaardigd van klei en stucco. De schilderingen zijn bedacht door de letterkundige Giulio Salvatori en zijn geïnspireerd op uiteenlopende kunstperiodes en stijlen: Egyptisch, Grieks, Etruskisch en renaissance. De schilder Gabriele Cellini heeft het ontwerp uitgevoerd in zgn. encaustiek of wasschildering, dit is een techniek waarbij hars of hete bijenwas wordt vermengd onder de kleurstoffen, waardoor de afbeeldingen een mooi patina krijgen.
De kalligrafische tekststroken op het gelijkvloers bevatten citaten uit Latijnse schrijvers die refereren aan de liefde tussen moeder en kind, aan de soberheid en de naastenliefde.
Links op de foto:
Vivitur parvo bene, cui paternum
Splendet in mensa tenui salinum:
Nec levis somnos timor, aut Cupido
sordidus aufert. (Horatius, Ode II,16)
Vertaling: Je leeft gelukkig als op je eenvoudige tafel een aloud zoutvaatje prijkt, en als je slaap niet wordt verstoord door nodeloze angst of vuig verlangen.
Rechts: Non ignara mali, miseris succurrere disco.(Vergilius, Aeneis I, 630)
Vertaling: Rampspoed is me niet onbekend, en ik leer mensen bij te staanin hun ellende.
Elders is nog een ander bekend citaat van dezelfde dichter telezen:
Incipe, parve puer, risu cognoscere matrem. (Vergilius, Ecloge4, 60)
Vertaling: Begin al maar je mama toe te lachen, kindje: laat zien dat jehaar herkent.
De schilderingen bezingen dus de lof van de Vrouw, maar dan wel gezien vanuit de tijdsgeest van het einde van de 19de eeuw, toen er nog weinig sprake was van feminisme:
De scènes op de eerste verdieping stellen de burgerlijke vrouw voor in haar taken als moeder en als echtgenote zoals de zorg voor de tuin, het eetmaal in het gezin, de aangename conversatie, de zorg voor de kinderen en het muziekspel.
De scènes daarboven tonen de kwaliteiten van de ideale vrouw en verduidelijken die in opschriften: zedig, nederig, matig, kranig, voorzichtig, geduldig, trouw, beminnelijk en barmhartig.
De boodschap van de voorstellingen moeten we dus kaderen in de tijdsgeest. Maar dat neemt niet weg dat deze galerij echt een kunstig pareltje is waar je niet aan voorbij mag gaan!
Dit is een bijdrage van bestuurslid Hugo De Keersmaecker.